Verslag van de visvakantie 2013; Langeland Denemarken
(door John Smit)
 
Ja, wij spraken er reeds vaak over; visvakantie in Denemarken; met twaalf personen deze keer. Allen lid van onze vereniging. Eén groot huis gehuurd en drie boten. Hoe zou het allemaal reilen en zeilen? Zou het net zo gezellig zijn als de voorgaande jaren; met zes, zeven of hooguit acht personen.? Na de nodige voorbereidingen; boodschappen doen, ahw. huren, visspullen op orde brengen, auto's en boten indeling enz.enz.; zijn wij vertrokken op zaterdagmorgen 27 april om 05.00 uur vanuit Uithuizen. Bepakt en bezakt. Tjonge, tjonge wat een spullen.
Wij; Gea en Jan, Gea en Cees, Pita en Albert, Martijn, Gerrie, Martin, Gertjan, Piet en John, hadden er erg veel zin aan. De oudgedienden wisten alwel zo`n beetje wat er te verwachten was, echter de nieuwelingen waren, nog van niets wetend, brandnieuwsgierig. Na een voorspoedige reis kwamen wij, in record tempo, reeds om drie uur aan in Osterkov.
Na enig gezoek vonden wij ons riant en gezellig onderkomen voor 1 week. Een groot huis met mooie en gezellige kamer en keuken ineen. Zeven slaapkamers en een losstaand fileerhok met opberg ruimte. Alles pico bello voor elkaar.

 

Na installeren, eten maken en boten regelen alsmede benzine halen nog even een paar borreltjes/biertjes; en niet al te laat op bed.

 

Zondag; de eerste visdag. Er stond een zeetje, maar wij konden erop uit met de bootjes. Op al de drie boten werd er behoorlijk vis gevangen. Zelf de drie dames vingen hun visje; dames petje af. Schol, schar en kabeljauw was ons deel. Boot John kon het ankeren niet goed voor elkaar krijgen, dus was er teveel drift om te kunnen platvissen. Dus ankeren maar met twee ankers aan elkaar geknupt. Werkte prima; totdat wij weer moesten verkassen. De ankers waren met geen mogelijkheid los te krijgen. Zelfs met de hulp van de gebroeders Bisschop lukte het niet los te komen. Dus wat restte was kappen van het ankertouw; zo gezegd zo gedaan, weg ankers en touw. Helaas een extra kosten post.  `s Avonds bleek er iemand jarig te zijn; ja hoor Cees was ( zoals elk jaar overigens ) op 28 april jarig. Dus dat moest gevierd worden. Vooraf gaand was er een, voortreffelijke, grilpartij georganiseerd door het feestvarken himself. En zoals wij gewend zijn van hem; veel, heerlijk, bijzonder en erg smakelijk. Petje af hoor chef-kok Cees. Na het uitbuiken en het opruimen van het "slagveld" begon het feest pas echt. Cees werd uitgebreid gefeliciteerd en in de cadeau`s gezet. Omdat hij er graag weer eens als achttien jarige uit wilde zien werd hem een pruik met lang, zeer lang haar cadeau gedaan, onder de voorwaarde dat hij e.e.a. de hele avond/nacht moest dragen. Na veel drank en hapjes hebben wij er een "Duitse"avond van gemaakt; onder de code naam "roestig". Verdere details vallen onder de zogenaamde code 0.

 

 

 

De tweede dag stond er veel, te veel wind om eruit te kunnen, dus naar het Piet Bos strand.

 

Een redelijk alternatief. Het begon goed; Martin ving direct na aankomst een mooie grote platvis. Daarna werd er echter geen platvis meer gevangen. Alleen Gerrie ving nog iets bijzonders; een zeedonderpad. ook werden er nog enkele puit-alen gevangen. Na genoten te hebben van de mooie plaatselijke natuur zijn wij, zonder vis, huiswaarts gekeerd. `s Avond chinees gegeten a la Pita en Albert; geweldig lekker, ze kunnen zo een chinees restaurant beginnen.

 

 

 

Dag drie, nog te veel wind om uit te kunnen varen. Maar geen nood; naast ons huis bevind zich een forellenput; op ongeveer 500 meter. Dus eerst naar Bagenkop om forelvisspullen te kopen en een bezoekje te brengen aan de  Dagli Bruksen  supermarkt. Nadien forellen vissen. Een mooie put met een eilandje in het midden; waarop ganzen hun nesten hadden gebouwd. Gevolg; om de twee minuten lande of steeg er wel een "moeder de gans" op met een hoop bombarie en kabaal. Wij verspeelden er enkele mooie grote forellen en alleen Martin wist  een mooie regenboog forel te vangen. `Avonds bonensoep, biertje en bakkie bakkie. Het werd maar zo erg laat.

 

 

 

Woensdag; eindelijk weer de zee op. Een mooi vlak zeetje. Mooie schollen en scharren gevangen. Tevens enkele kabeljauwen verschalkt. Bij vertrek naar huis verspeelden de heren Bisschop ook haast hun anker. Cees en Jan konden echter met veel kunst en vliegwerk e.e.a voorkomen. Na thuiskomst moest er wederom veel worden gefileerd en ingevroren. Tevens werd er die avond veel vis gegeten. Schol file; vers uit de zee, overheerlijk. Nadien uitbuiken, kaartje leggen en bakkie bakkie gespeeld.

 

 

 

Donderdag stond er wederom veel wind, toch maar er op uit. De windkracht ging echter ten koste van de visvangst. Slechts een paar visjes was ons deel. Behalve de Bisschop-boot. Daar ving men als de beste; platvis en nog eens platvis. Grote exemplaren. De overige twee boten werden natuurlijk ingelicht; maar konden de Bisschop boot niet vinden op de grote Langeland beld. Helaas voor hun; de volgende en laatste visdag maar hopen op beter.

 

 

 

Vrijdag onze laatste visdag. Acht van de twaalf personen waren nog warm te krijgen voor deze allerlaatste trip van deze vakantie. Boot Cees werd bevolkt door Jan, Martin, Geertjan en natuurlijk Cees. Boot John ging de strijd aan met Gerrie, Piet, Martijn en John.

 

Het weer was goed, weinig wind en dus nauwelijks golfslag. Er werd besloten pal oost van de vuurtoren te beginnen, op een zandplaat die door Cees en Jan  gisteren was gevonden en redelijk succesvol bleek te zijn geweest. Dat hebben wij geweten. In vier uur tijd trokken wij met elkaar ruim 260 maatse schollen en scharren de boten in. Ook een kleine 50 stuk kabeljauwtjes ( ongeveer 50 cm gemiddeld ) wisten wij nog te verschalken. Het was dat de pieren/zagers op waren anders hadden wij nu nog gevist. Piet moest als laatste zijn restant zager nog even opmaken en gooide voor de laatste keer in. Hij vergat echter zijn hengel vast te houden en floep daar verdween zijn dure hengel en molen onder water; zo`n 30 meter naar beneden. Gerrie reageerde zeer attent en bood aan Piet zijn hengel aan, met het advies gooi het lood eens over de plek heen alwaar jou hengel is verdwenen. Zo gezegd, zo gedaan. En warempel, na ongeveer 5 minuten binnenhalen ving Piet zijn eigen hengel weer, kompleet met molen, visdraad, paternoster, lood en........twee platvissen. Je houd het niet voor mogelijk; maar het schijnt de nieuwste visvang methode van Piet te zijn. Dat beloofd nog wat voor volgend jaar. Daarna maar gauw naar de haven van Bagenkop. Boten schoonmaken en toen nog fileren, hengels en vispakken schoonmaken, tassen inpakken en auto`s inpakken,enz enz enz. Daarna nog even lekker met elkaar gegeten. ( hamburger-uithuizen: groot, veel, lekker ) De laatste biertjes weggewerkt; ja want weggooien is zonde; en daarna de prijsuitreiking. Alsvolgt: De grootste rondvis- Cees; de grootste platvis-schol-Martin en de meest bijzondere vis-zeedonderpad-Gerrie. Na nog even gezellig met elkaar gebabbeld en nagenoten te hebben zijn wij  redelijk vroeg naar bed gegaan. want morgen moest de terugreis worden gemaakt.

 

 Zaterdag.  Zoals gezegd; de dag van de terugreis. Redelijk vroeg vanuit Osterkov vertrokken, met mooi weer en in Denemarken redelijk rustig. In Duitsland werd het alras drukker en deden er zich enkele file`s voor. Vooral rondom Hamburg. Na Hamburg nog even warm gegeten in een wegrestaurant bij Hollenstedt. Daar troffen wij de "groep Henk Steutel" met allen leden van onze club ZHV Het Noorden; zoals Henk en Lynne, Peter, Hasker, Joop en Jan. Zij waren naar Hvide-Sande geweest; haringvissen.Hadden echter niet veel haring gevangen en evenmin platvis. Wel hadden ze veel forel gevangen in de aldaar aanwezige mooie forellenput. `t Was erg leuk geweest maar ook erg koud. Volgens Henk had hij de jas geen moment uit gehad.

 

Na onze warme maaltijd zijn wij verder huiswaarts gegaan; richting Nederland.

 

Overigens was ieder het er over eens; `t was een super leuke en gezellige week geweest. Binnenkort nog een afsluitende bbq. En dan volgend jaar maar weer.

 

 

 

John Smit.    

 

Zeevissen op Nordarnoya 2011
(Door John Smit)

 


Woensdagmorgen 17 augustus 2011; Hasker en Peter vertrekken om 5.00 uur richting Noorwegen. Norge, grote vissen, vrijheid en rust. Avontuur en plezier. Het lag alles in het verschiet.

 

De Opel Frontera volgepakt met vis- en overlevings spullen gaat het naar Kiel, om aldaar de auto te parkeren op een dek van de Color-line boot; Color Magic. Na een ontspannende middag, avond en nacht ging het `s morgens, na aankomst in Oslo, naar Majavatn; in het Nord Trondelag. De derde dag reisden de heren naar de uiteindelijke bestemming; Nord Arnoya, een klein eiland ten zuiden van de Stad Bodo en zo`n 5 kilometer verwijdert van het alom bekende Saltstraumen.

 

De drie overige deelnemers, Henk, Dick en John vertrokken op vrijdag 19 augustus 2011 per vliegtuig vanaf Schiphol naar Oslo en vervolgens naar Bodo; om daarna per boot naar Nord Arnoya te reizen. Om 20.00 uur was de “ploug” dan ook compleet in onze rorbu te Arnoy Brygge; alwaar wij bijzonder hartelijk werden ontvangen door de eigenaar John Kristian Karlsen. Het werd een feest van herkenning en onder het genot van een echt Nederlands biertje werden de vriendschappelijke banden aangetrokken. Wij werden door JKK bijgepraat over de visvangsten en vangstplekken.

 

Zaterdag; de eerste visdag. Eerst maar eens even wat verkennen; wij hebben immers nog 13 dagen. Henk en Dick in boot no. 2; Hasker, Peter en John in boot no. 3. De vangsten hielden niet over; een tiental kleine koolvissen. Echt grote scholen vis konden wij niet ontdekken. Wel waren de Lommen weer aanwezig; grote exemplaren tot 80 à 85 cm. Wel een mooie sport om ze te vangen, maar voor de Lommen kwamen wij nou niet bepaald naar Noorwegen. Bij terugkomst in de haven van Arnoy Brygge, zagen wij dat JKK bezig was met het legen van een krabbenfuik. Dat leek ons wel leuk; je eigen krabben vangen. John Kristian leende ons met plezier één van zijn grotere krabbenfuiken; en na het fileren van de koolvissen hebben wij het slachtafval maar in de fuik gedeponeerd, om die vervolgens voor ons huisje op de zeebodem neer te laten. Oranje bal aan het touw en dan wachten maar op de volgende dag.

 

Zondag na het ontbijt zijn wij naar de noordkant van Fugloya gevaren om daar op de zandbodem eerst maar wat schar bij elkaar te vangen. Een enkele ( grote ) schar en enkele schelvissen lieten zich vangen. Na een uurtje kreeg Peter echter een aanbeet te verwerken die duidelijk van een ander soort vis was. Zijn hengel stond in de vorm van een flitseboog en zijn reeltje liep allen maar af. Van ophalen en of binnendraaien was in het geheel geen sprake. Hij stond daar met z`n platvis hengeltje van amper een meter lang, voorzien van een klein reeltje met 8 honderdste gevlochten lijn en een nylon onderlijntje van 0,45. Trekkracht: 9,1kg. Al snel was de lijn van zijn reeltje afgetrokken, zo`n 240 meter, op een diepte van 30 meter. Wij snel onze hengels binnengedraaid, de motor van de boot gestart en langzaam maar zeker richting vis gevaren; zodat Peter zo`n honderd meter lijn terug kon winnen. Toen begon het gevecht; zo`n 55 minuten lang. Lijn winnen en lijn verliezen. Peter moest uiterst voorzichtig te werk gaan, want zijn lijn was eigenlijk lang niet sterk genoeg voor een dergelijke vis. Na lang en geduldig vissen kwam hij dan eindelijk boven; een heilbot van 133 cm lang en 31 kg zwaar. Een waar kunststukje; hij viste immers op platvisjes. Nou, een platvis had hij gevangen, en wat voor één. Bij terugkomst in de haven wilde men het nauwelijks geloven; zo`n heilbot vangen aan een dergelijk hengeltje, nee dat kon eigenlijk niet. Dat zeer licht vissen, met een hoop geduld, toch een schitterende vis kan opleveren, ja dat heeft Peter nu wel bewezen. Nadat Henk de heilbot vakkundig had gefileerd en de anderen het fileren van de schelvissen voor hun rekening hadden genomen, moest onze krabbenfuik nog worden geleegd. En ja er zaten krabben in; twaalf stuks. Grote grijpgrage krabben. Na het koken in zeewater werden de krabben van hun “vlees” ontdaan en wij `s avond maar smullen. Dat ritueel herhaalde zich daarna elke dag; krabben vangen, koken, “fileren” en eten; heerlijk.

 

Maandag en dinsdag vissen ten noorden van het eiland Fleina en Fugloya. Wij wisten een redelijk aantal kabeljauwen, koolvissen en schelvissen te vangen. Dinsdag kregen wij bezoek van een zeearend met jong. Die viste de half dode koolvis even uit het water; op ongeveer tien meter vanaf onze boot. Wat een schitterende vogel; vleugels van 1 meter lang en hij is voorzien van een stel prachtig gevormde klauwen. Een genot om naar te kijken.

 

Woensdag; wij moesten maar eens de oceaan op, richting de eilandjes van Fleinvaer. Halverwege eerst toch maar even proberen op de kabeljauw. Na de vangst van enkele koolvissen, kabeljauwen en schelvissen hoorden wij achter onze bootjes plotseling het geluid van “spuitend”water. Eerst dachten wij een orka te zien, maar al ras bleken wij getuige te zijn van een echte Groenlandse walvis. Op ongeveer 50 meter van onze boot kwam hij langs. Plotseling kwam zijn enorme staart omhoog en knalde die op het water. Vervolgens dook hij naar de diepte ( het is daar 525 meter diep ) en kwam daarna, op ongeveer 100 meter van onze bootjes, nagenoeg geheel uit het water en sloeg met zijn vin keihard op het wateroppervlak. Een gigantisch mooi en zeer indrukwekkend schouwspel. Wij waren allen zeer onder de indruk, en realiseerden ons dat zo`n beestje toch echt niet dichter bij onze kleine bootjes moest komen spelen. Nog nagenietend van dit fraaie schouwspel zijn wij daarna naar Fleinvaer gevaren. Aldaar aangekomen vonden wij, op de door John Kristian aangegeven vangstplekken, een onderwaterberg. Het liep daar van 18 meter diepte naar meer als 150 meter diepte. Vanaf de top lieten wij ons langzaam wegdriften naar 80 meter diepte, om daarna weer terug te keren naar de top van 18 meter, enz., enz. Dick en Henk vingen al ras enige mooie kabeljauwen van 90 cm. Wij van boot drie vingen eerst voornamelijk leng en lom; exemplaren van 75/80 cm. Na een uurtje begonnen ook wij; Hasker, Peter en John kabeljauw en schelvis te vangen. John haalde een exemplaar binnen van 94 cm. De grootste kabeljauw tot dat moment. Peter deed er echter nog een schepje boven op en sleepte een kabelU aan boord van 120 cm lang en 18 kg zwaar. Een big van een kabeljauw. Zo af en toe kwamen er een aantal bruinvissen op visite die onze bootjes bewonderden; of hadden ze meer interesse voor onze vissen? Enfin, een mooi gezicht, bruinvismoeder met jong, synchroon zwemmend en af en toe even boven water komend. Tegen 5 uur `s middags vonden wij het welletjes en keerden huiswaarts; nog ongeveer 50 minuten stomen op haast vol vermogen. Thuisgekomen werd er eerst een biertje of twee naar binnen gewerkt. Vervolgens begon Hasker aan zijn dagelijkse kookfestijn. Haast alle dagen in ieder geval vis op het menu. En koken kan die man; alle dagen hebben wij gesmuld van de meest uiteenlopende gerechten. De overige vier fiskje mannen fileerden de gevangen vis en vulden de diepvries van rorby 1 met keurig verpakte porties vis. Na het krabben ritueel en het heerlijke avondeten, was het uitbuiken geblazen. Nadien werd er nog een kaartje gelegd of een dobbelsteen gegooid, onder het genot van een visgerechtje of knabbeltje en een klein potje bier. Zo sleten wij onze dagen; maar hadden daar absoluut geen moeite mee.

 

Donderdag hebben wij de bunker van Nord Arnoya ( stammend uit de tweede wereld oorlog ) bekeken. De kanonnen waren nog alle aanwezig en nog in redelijk goede staat. Tevens hebben Peter en Henk die morgen getracht de Opel Frontera van Peter te repareren, had een kapotte leiding, iets met stuurbekrachtiging. De mannen hadden een rubberslang nodig ter reparatie. Jon Karlsen, de vader van JKK, zou er wel even voor zorgen; maar dan wel op z`n Noors. Dit houdt in dat de gereedschappen en onderdelen in zeker 5 x gebracht werden, en de zaak uiteindelijk op de laatste dag voor vertrek gerepareerd was. Heerlijk rustig aan dus; men is van goede wil, maar het duurt altijd lang. ( Ta de med ro ). `s Middags nog even gevist; mooie kabeljauw en schelvis.

 

 Vrijdagsmorgens geprobeerd heilbot te vangen aan de noordkant van Fugloya; maar wij vingen allen schelvis en kleine koolvis. Het wateroppervlak was rimpelloos, windkracht 0 en geen enkele drift in het water. Tot 11.30 uur; plotseling kwam de bewolking achter de berg van Fugloya vandaan, de wind trok aan en binnen drie minuten was de zee veranderd in een schuimende massa; windkracht 5. Dus maar snel naar huis, fileren en boodschappen gedaan in de plaatselijke Spar supermarkt. Na het eten `s avonds toch nog maar even de oceaan op, richting Fleinvaer. Bij “ons bergje”aangekomen bleek de zee aldaar werkelijk te kolken van de koolvisjes. Van onder tot boven alleen maar vis, onze visfinder was volledig rood van de vis. De bruinvissen joegen naar hartenlust en flitsten langs onze boten. Nadat de school vis ( waar wij met onze pilkers echt niet door heen konden komen ) was verder getrokken hebben wij nog naar hartenlust schelvis, leng, kabeljauw en wijting kunnen vangen.

 

 Zaterdag besloten wij met de ferry naar Bodo te gaan. Winkelen, terrasje pikken en een mooie, grote hengelsportzaak bezocht. Nadien even eten ( vis en garnalen natuurlijk ) en jam, heel veel jam kopen. Ja Wilma; belofte maakt schuld zullen wij maar zeggen. Om vier uur `s middags terug met de ferry en nadien natuurlijk nog even vissen. Voornamelijk schelvis gevangen. `s Avonds was het feest op Arnoy Brygge en wij waren uitgenodigd. Mooi man. Er was sprake van een soort Jam sessie. Men had een professionele zanger ingehuurd en een gitarist. Ook onze beheerder John Kristian deed mee en bleek een verrekt goede drummer te zijn. Tevens waren er een aantal goede hobbyisten die hun kunsten vertoonden. Het feest, bezocht door zo`n 100 Noorse en 5 Nederlandse enthousiastelingen, duurde net zo lang tot het bier op was; om 2.30 uur dus. Wij hadden het niet graag willen missen; kortom leuk en erg gezellig.

 

Zondag werd er uitgeslapen. Er werd echter ook nog weer gevist; grote koolvis en mooie schelvis gevangen. De krabbenfuik werd geleegd en er werd een kaartje gelegd, een boek gelezen en TV gekeken.

 

Van zondag op maandagnacht stond er een flinke storm met een dik stuk regen. Maandagsmorgens nog maar even gewacht met vissen. Zo tegen 11.00 uur dachten wij de oceaan wel weer op te kunnen; de wind was immers al weer behoorlijk afgenomen. Buiten de fjorden gekomen bleken de golven echter nog minstens twee meter hoog te zijn. Na rijp beraad zijn wij maar omgekeerd en hebben de luwte van Finnset opgezocht. Er werden een paar schelvissen en lommen gevangen en John ving nog een zeeduivel. Vroeg in de middag maar weer terug naar Arnoy Brygge. Laat in de middag heerlijk gegeten en daarna toch maar de oceaan op, richting Fleinvaer. Daar aangekomen ving Henk direct een mooie grote zeeduivel, tevens werden er weer enkele kabeljauwen, schelvissen en lengen gevangen. Hasker deed echter de meest bijzondere vangst van onze vis-vakantie. Hij ving op een diepte van 80 meter een complete hengel; voorzien van een mooie sterke zeemolen met gevlochten lijn en voorzien van een pilker ( zonder vis ).

 

Dinsdags waren de vangsten op Fleinvaer niet geweldig; Hasker ving nog wel een mooie zeewolf maar voor de rest waren het slechts kleine kabeljauwen en koolvissen. `Avonds nog geprobeerd bij Fleina en Sandvika maar geen resultaat.

 

Woensdag kregen wij van John Kristian de tip het eens te proberen tussen Sur Arnoya en Fleina. Het proberen waard. Eerst was het niets veel soeps, dus Peter, Hasker en John probeerden het maar eens bij Fugloya en omgeving. Helaas geen kop te vangen. Na een paar uren maar weer terug naar Dick en Henk. Die vingen inmiddels de ene na de andere mooie kabeljauw ( de rode kelpkab ) op een diepte vanaf 15 meter tot ongeveer 60 meter; al driftend. Ook vingen wij van boot drie met z`n drieën een aardig bakje vol met mooie kabeljauwen; dus toch nog een geslaagde dag. Ook vriend walvis liet zich nog een keer zien, echter op een afstand van meer als 150 meter. ‘s Avonds de gebruikelijke rituelen.

 

Donderdag; onze laatste visdag. Dus vroeg uit de veren en op naar de visgronden.  Weer naar de visgronden waar wij woensdag redelijk succes hadden. En ja hoor, ook vandaag weer redelijk veel succes. Sterke koolvissen ( 90 cm ) en redelijk grote kabeljauwen ( zo tussen de 85 en 90 cm ). Een paar kelp kabeljauwen ( rood van kleur ). Henk ving via het fenomeen “overbite” enkele mooie exemplaren. Dus wij ook maar eens proberen, en inderdaad; het werkt; “overbite” werkt echt. Een klein koolvisje vangen, aan je drietand vastmaken en weer terug als aasvisje. De grote jongens pakken ze naar hartenlust. Enfin; aan het einde van de middag was het dan echt afgelopen met ons visfestijn. Terug naar Arnoy Brygge; fileren, boot schoonmaken, aftanken, visspullen schoonmaken en inpakken. Aan het begin van de avond afscheid genomen van John Kristian ( moest drummen in Bodo ) en van zijn vrouw Nina, huisje schoonmaken en inpakken van de auto. De laatste biertjes nuttigen en vroeg op bed.

 

Vrijdag 2 september; Henk, Dick en John werden naar Bodo gebracht door “good old Jon” en namen het vliegtuig naar Oslo en vervolgens naar Schiphol. Peter en Hasker namen de boot naar het vaste land, om vervolgens de reis met de auto te maken; op naar Nederland. Het einde van een fantastische visvakantie; die ons nog lang zal heugen en waar wij nog lang en veel over zullen vertellen. Vi sees pa Arnoy Brygge; misschien al wel volgend jaar!

 

Namens de Gronings- Norge Fiskje klub.

 

John Smit.


 

 

Zeevissers gaan Forel vissen – Verslag van de Clubdag 2011
(door John Smit)
 
Aan het begin van dit seizoen werd er in het bestuur een zogenaamde "clubdag" geïntroduceerd. Henk en Peter wierpen zich op als organisatoren en bedachten een Forel vis dag. Eens heel iets anders en alleen voor clubleden en hun partner. Op zondag 24 juli 2011 was het dan zover; forelvissen in de vijvers van De Slegge in Ter Apelkanaal. Met 15 personen werd er gevist in vijver twee, terwijl een vijftal dames er de voorkeur aan gaf niet te vissen maar een bezoek te brengen aan het klooster van Ter Apel. Na het openingswoord en enkele tip van Henk brandde het spektakel los. Drie uur lang werd er getracht een visje te verschalken. Dat viel nog echt niet mee. De dames en heren deden echter vreselijk hun best en ondanks kou en regen werden de volle drie uur al vissend volgemaakt. Na afloop bleek Lynne de meeste vissen te hebben gevangen; vier stuks. In totaal werden er 13 vissen gevangen. Hoewel vangen; Garry presteerde het de forel eerst te hypnotiseren en daarna de haak in de bek van het beest te hangen, te wachten tot de forel zijn bek dicht deed en daarna op te halen en dus, zoals hij dat noemde; te vangen. Na afloop werden wij getrakteerd op een bijzonder goed en verzorgd bbq festijn. Kortom een zeer geslaagde dag, ondanks het slechte weer en de toch matige vangsten. Alle deelnemers waren het er over eens; dit is het herhalen volgend jaar zeer zeker waard. Peter en Henk zeer bedankt voor de organisatie en dus graag volgend jaar maar weer.


 

 

Vistrip Denemarken van 1 t/m 6 mei 2009

 

Op vrijdagmorgen 1 mei 2009 stonden Gea, Paul, Martijn, Harm, Peter, Albert, Cees, Marcel en John om ± 5.00 uur klaar om de grote sprong te wagen naar Denemarken. Klintegarden te Sangstrup (omgeving Grenaa) om precies te zijn.
Na een zeer voorspoedige reis kwamen wij om 14.00 uur aan bij onze gastheer en dame, Poul og Toni Muller. Na een hartelijk welkom, welkomstdrankje en inkwartering zijn wij gezamenlijk even naar de “Klint” gelopen; een schitterend natuurverschijnsel en een prachtige, avontuurlijke visplek.
Na een overheerlijk diner zijn wij om 18.00 uur naar de Grenaa-pier gereden; natuurlijk om te vissen. En dat vissen ging prima: veel schar (helaas waren de meeste te klein om mee te nemen), veel dikke grote botten en een enkele pieterman. Ook Albert weet nu wat voor een visje de pieterman is; hij werd namelijk even geprikt. Gevolg: een kleine operatie, beetje bloed, een kloppende en veel te dikke duim. Onze Duitse buurman schopte met blote voeten tegen “vriend pieterman”; en werd onmiddellijk in zijn dikke teen gestoken. Hij heeft vast een prettige nacht beleefd.
De eerste avond in ons onderkomen werd weer ouderwets gezellig en dus weer veel te laat.

 

Na een prima ontbijt visten wij de gehele dag op de “Klint” van Klintegaarden. Ieder ving naar behoren; vooral Peter, Cees en Harm konden tientallen mooie scharren meenemen naar het fileerhok.
’s Avonds ging Paul over op de spinhengel en ving algauw enkele mooie grote gepen en een mooie zeeforel.
De zondag kwamen wij langzaam op gang. ’s Morgens even naar de winkel geweest; i.v.m. de nodige inkopen voor ’s avonds. Er moest nog even een verjaardag worden gevierd.
’s Middags en ’s avonds vissen op het kiezelstrand van Klintegaarden. Gea ving haar eerste mooie zeeforel, grote schar en veel botten.
Peter sloeg een prachtige schol aan de haak (42 cm.), Paul draaide 6 grote gepen het strand op, en de anderen vingen voornamelijk botten en scharren.
’s Avonds laat was het nog druk in ons fileerhok. Het vieren van de verjaardag ging ons, op een enkele stoel na, goed af, gezellig, nat en laat.

 

’s Maandags stond er een straffe Noord Wester ± 6. Dus alleen de zuidpier van Bonnerup kon bevist worden. Zogezegd zo gedaan. De vangsten waren echter matig. Alleen Martijn en Marcel sloegen de ene na de andere mooie schol/schar aan de haak.
’s Avonds lepelen op “onze” mooie Klint. Vangst: koolvis, kabeljauw, lipvis en geep.

 

Dinsdagmorgen hebben wij een bezoek gebracht aan het “Kattegatcentret” te Grenaa. Een fantastisch mooi zeeaquariumcomplex. Een kijkje waard. Wij hebben er veel van de door ons begeerde vissen zien zwemmen. Kortom: leerzaam, netjes en zeer gemoedelijk/gezellig.
’s Middags uiteraard nog even vissen. Overigens, om van en naar het strand te komen moest er ongeveer 15 meter geklauterd/abgesaild worden. Dat dit niet altijd perfect ging laat zich raden. Een enkele acrobaat verkoos te slingeren, uit te glijden of deels te springen, de anderen gierend en brullend van het lachen achter te laten.

 

In het algemeen kan ik stellen dat wij een prachtige visweek hebben mogen beleven. Veel vis (± 600 stuks), veel soorten (schol, schar, bot, geep, kabeljauw, tarbot, pieterman, koolvis, zeeforel, knorhaan en lipvis), een prachtige locatie, fantastisch eten (diner en ontbijt), een zeer gastvrij en behulpzaam gastgezin en een prachtige gezellige gelijkgerichte groep zeevissers.

 

Allen zeer bedankt en namens ZHV Het Noorden graag tot ziens bij de andere zeehengel-activiteiten.

 

John


 

 

Verslag ZHV Het Noorden Denemarkenreis  2010.
(door John Smit) 

 

 

 

Op  Zondag 02 mei 2010 vertrokken er een achttal  ZHV Het Noorden leden naar Sangstrup- Denemarken. Na een vlotte reis arriveerden wij om 13.45 uur in de Klintegaarden, bij de familie Moller. Na een uitgebreid welkom, installeren, biertje en hengels klaarmaken werd er om 16.30 uur gegeten;  zodat wij natuurlijk nog even konden vissen op de klint.

 

Reeds om half zes zaten wij te vissen op het bijzonder mooie kiezelstrand. Mooi weer,lekker in de luwte en een mooie visserij. Veel mooie en grote schar en natuurlijk de altijd te vangen grote botten.

 

Het lepelen met de spinhengel had echter nog geen succes.

 

Na terugkomst moest de vis nog even worden schoongemaakt en werd de dag, onder het genot van het nodige natte en droge, nog even doorgenomen. Traditioneel werd het weer bere gezellig en natuurlijk weer veel te laat. Enfin, dat wreekt zich dan wel weer de volgende dag.

 

De Maandag daarop verliep voornamelijk in de “eerste versnelling”,  rustig ontbijten  en nadien kalm  en bedaard naar de waterkant.  Tot 16.30 uur gevist en veel mooie schar gevangen. Cees, Peter en Albert bleken  koploper te zijn.  Na het avondeten zijn Peter en John nog even gaan “lepelen” op het strand achter de Klint. Vrij snel vingen beide een mooie geep, kregen nog enkele aanbeten maar  het bleef bij de vangst van beide gepen. Peter kreeg nog een prachtige grote zeeforel aan zijn spinner. Helaas ontsnapte die, reeds met zijn staart op de kant liggend; en dook de grote wiervelden weer in; peter ontgoocheld achterlatend. De avond bleek minder lang als de eerste, want iedereen dook vroeg in zijn bed.

 

Dinsdag besloten wij naar de pier van Grenaa te gaan en wij beproefden ons geluk op de kleine pier achter het Kattegatcenter. Mooie visplaatsen, uit de wind en lekker in het zonnetje. Er werd veel vis gevangen, maar 80 % bleek net te klein te zijn. De mooiste scharren zijn meegenomen en de rest werd keurig door een ieder terug gezet. Marcel ving nog even een pieterman evenals natuurlijk Albert, onze pieterman specialist. Roy haalde een mooie knorhaan boven water.  Na het avondeten zijn Martijn en Cees nog even op de schar gaan vissen, op het strand achter de Klint. Het bleek toen al niet meer zo vanzelfsprekend te gaan.  John en Marcel zijn nog even gaan lepelen en hadden ook geen succes. De avond werd besloten met voornamelijk kaarten ( 21 tigen ).

 

Woensdag, wind veel wind, en uit het noorden; dus  was het moeilijk om een visplek te vinden. Cees besloot maar even 22 kilometer te gaan rennen ( halve marathon ). De anderen sliepen uit ( behalve Harm natuurlijk, die is altijd voor dag en dauw wakker ), ontbeten rustig en brachten de vismaterialen wat op orde. Marcel en John reisden naar Bonnerup om aldaar de nodige zeepieren bij elkaar te sprokkelen. Na de terugkomst van Cees werd er besloten naar Draby strand te gaan. Zo gezegd zo gedaan. Na een half uurtje rijden werd er een mooie “baai” gevonden. Dus proberen maar. Marcel verkoos de lepelvisserij ( zeeforel en geep ) boven de platvis.  De anderen probeerden een platvisje te verschalken. Na twee uur vissen bleek er slechts een enkelen 1 bot te hebben gevangen. Lag het aan de locatie? Of aan de Oostenwind?, waren de pieren niet meer optimaal? Niemand kon het met zekerheid zeggen; maar omdat succes uit bleef zijn wij maar gaan verkassen. Op naar Ebeltoft. Een mooie plaats aan het water. Eerst maar eens informeren bij de plaatselijke hengelsportwinkel.  Men was aldaar zo eerlijk om te vertellen dat  er geen kop werd gevangen, geen platvis ( ja misschien een enkele bot ); maar geen schar of tarbot en zeker geen schol,  kabeljauw, zeeforel en/of geep. Wij hebben aldaar maar enkele pieren en zager gekocht, voor de dag van morgen. Daarna maar retour richting Grenaa. Na het avondeten zijn Cees en Martijn nog even aan het scharrenvissen gegaan en Marcel en John hebben getracht een geep of zeeforel te vangen. De anderen bleven thuis voor de èèn of andere maffe horrorfilm zitten. Bij thuiskomst bleken de  lepelvissers geen succes te hebben gehad, maar de platvis mannen brachten 9 mooie scharren mee naar huis.

 

Donderdag, de vijfde dag alweer. Wind uit het oosten, dus vol op de kust. Cees,Roy en Albert wilden het desondanks toch proberen op het strand achter de Klint. De anderen kozen voor de pieren van Bonnerup. Daar zat je in ieder geval, op de linker pier, volledig uit de wind.  Om drie uur bleek Harm een mooie Krab ( de eerste en enige in onze hele vakantie ) te hebben gevangen, Martijn een mooie schar en  voor de rest ving iedereen grote dikke botten. De meesten zijn echter weer teruggezet, slecht een tiental  zijn gefileerd.  Wij zijn, na de hamburgers van Bonnerup nog even te hebben getest, weer huiswaarts gekeerd; alwaar de anderen ons reeds op stonden te wachten.  Ook zij hadden voornamelijk dikke botten gevangen. Roy en Cees  hadden nog enkele scharren weten te verschalken en  de laatstgenoemde  wist ook nog even een kabeljauw van 60 cm. aan zijn strandhengel te vangen. Volgens  hem een waar spektekel. `s Avond bleek vissen  echt onmogelijk. Windkracht zeven pal uit het oosten. Dus maar even een kaartje gelegd een filmpje gekeken en later op de avond een verlate verjaardag gevierd. Dus te laat, te veel en te weinig. U snapt  het wel.

 

Vrijdags ;  regen wind en steenkoud ( 5 graden).  Vissen was geen optie meer, dus hadden wij mooi de tijd om alle materialen schoon te maken en in te pakken. `s Middags nog even winkelen/rondneuzen in Grenaa, een mooie, leuke en goed verzorgde stad. `s Avonds kaarten, wandelen, lezen en film kijken. Daarna vroeg naar bed i.v.m. de lange reis terug op zaterdag.

 

Zaterdag;  Na  douche, koffie, inpakken en ontbijt, hebben wij  afscheid genomen van Poul en Toni Moller.  Klintegaarden; een goed adres, prima verzorging en leuke gastvrije beheerders. Na een goede en kalme terugreis kwam een ieder omstreeks half zes weer veilig thuis.  Mannen, bedankt voor de gezelligheid en de leerzame lessen in welke vorm dan ook. Het was zo als vanouds; bere gezellig, ontspannend en erg plezierig.

 

Tijdens deze vis vakantie werden er in totaal  tien soorten vis gevangen; schol ( klein ), schar, bot,tarbot, pieterman, grauwe poon,  geep, knorhaan, kabeljauw en krab. 

 

Tot de volgende keer, in 2011. !!  


 

 

De Denemarken visvakantie 2011 van ZHV Het Noorden.
Door John Smit 

 

 
Op zaterdag 30 april 2011 reden wij, om drie uur, het vakantiepark Osterskov op Langeland ( Denemarken ) binnen.
Het door ons, bij Cordes Travel, geboekte huis leek veelbelovend. Een groot huis met groot terras, veel parkeer ruimte en een supergroot grasveld.
De fileerplaats bleek wat aan de krappe kant, maar ja je kunt ook niet alles super hebben.
Wij, Gea Pita Kirsten Cees Albert Marcel Martijn en John, waren erg blij met de whirlpool, de sauna, de was- en droog machine, houtkachel, TV, Radio en grote diepvriezer.
 
Na uit- en inpakken hebben Cees, Albert, Martijn en John toch nog maar even een paar hengeltjes klaar gemaakt,  wij moesten en zouden nog even vissen vandaag.
Op naar het `Piet Bos` strand. Na twee uurtjes vissen bleek de vangst niet mee te vallen, een paar gulletjes en een mini leng.
Maar gauw weer terug naar het huisje alwaar de kachel reeds warm snorde, dankzij Gea's hobby. Een paar versnaperingen en dan maar gauw, te laat, naar bed.
 
De tweede dag stonden wij te popelen om te gaan vissen. Na een aantal boothengels met toebehoren te hebben klaargemaakt, op naar Bagenkop, alwaar de door ons gereserveerde boten zouden liggen.
Na ons gemeld te hebben bij Haus og Boot, bleek dat wij in Osterskov onze bootsleutels, benzine jerrycans en anker nog moesten ophalen. Dus zijn Marcel en John maar weer teruggereden om e.e.a. te regelen.
Enfin, om 13.00 uur konden wij dan eindelijk vertrekken naar zee in een tweetal mooie, weliswaar oude, boten. De Uttern boten waren zeewaardig, snel, redelijk praktisch ingericht en erg wendbaar.
Na een tochtje van ongeveer 15 minuten eerst maar eens even voor anker proberen. Wij hadden direct succes, de ene na de andere mooie schar kwam boven water. Zelfs enkele mooie schollen werden er gevangen. Ook de nodige gulletjes werden er aan de haak geslagen ( 40 à 45 cm ).
 
`s Maandagsmorgens stonden de koppen van de fiskjemanner op onweer. Wat bleek; te veel wind en ook nog uit het Zuid Oosten. Dus niks geen bootje-varen en op kabeljauwjacht. Nee, vanaf het strand aan de westkant van het eiland ( Ristinge strand ) op platvis, dat was de enige optie voor vandaag. Dus, zo gezegd zo gedaan. Maar, er viel niets te vangen vanaf het strand, niet voor ons en niet voor de zeebaarsvissers.
Ja, Cees ving nog 1 verdwaalde bot, maar dat was het dan ook die hele middag. Via Dagly Bruksen en een bezoek aan Spodsbjerg naar huis, naar Osterskov. Lekker gegeten, gedronken, geklets en gekaart.
 
Dinsdag; nagenoeg windstil en een mooi zonnetje. Dus snel even eten, spulletjes bij elkaar pakken en op naar Bagenkop. Marcel, Cees en Gea in boot 1 en John Albert en Martijn in boot 2. Op naar de visgronden.
Eerst op Kabeljauw. Veel plekken afgevist, verschillende dieptes, met pilker, met shad, allerlei kleuren, verschillende methodes; ( up-tide enz. ). Echter geen succes, geen enkele vis, geen tukje, niets.
Ook de andere vele aanwezige vissers zagen wij niets vangen.
Dus maar weer op de platvis en kleinere kabeljauwen; met de zeepieren en zagers. Dat wilde wel ! Boot 1: 26 scharren en 12 gulletjes. Boot 2: 19 scharren, 4 schollen en 12 gulletjes.
Toen wij weer in de haven arriveerden bleken de meeste anderen niets of zeer weinig te hebben gevangen. Op 1 ploegje Duitsers na; die fileerden een 20 tal mooie kabeljauwen, tussen de 60 en 70 cm lang.  Of,zoals wij ons af vroegen; hadden ze die misschien op de visafslag ( 50 meter verderop ) gekocht ? Enfin, wij vlug naar huis, fileren en eten koken. `s Avonds de bekende rituelen.
 
Woensdag; Marcel en John hadden de "ridel in de kont". Om 4 uur uit bed, wassen aankleden eten en wegwezen. Samen in 1 boot en vissen geblazen. Wij waren om 5 uur de enige op het water. Na een half uurtje varen maar eens geprobeerd, geen succes. Dan maar verder, naar de andere kant van de vaarroute. Vele dieptes af gevist; met alle middelen die wij hadden. Echter de vis gaf niet thuis, of was er simpelweg niet. Dan maar verder naar het noorden, richting Spodsbjerg, naar de beroemde plekken. Echter wederom geen vis.
Omdat wij niet met lege handen terug wilden keren, maar weer op de platvis, met pieren en zagers. En wederom veel succes, grote schar en grote schol. Leuke visserij; helemaal niets mis mee.
Bij thuiskomst bleek het eten reeds klaar te staan; soep met een vissalade à la Cees. Na een half uurtje bleken de buikjes rond te staan en was eenieder overheerlijk verzadigd.
 
Donderdag bleek wederom de wind onze beste vriend; oftewel geen wind; oke windkracht èèn dan. Op naar Bagenkop, naar de bootjes. Spullen aan boord en varen maar.  Rimpelloze zee, dus even vol gas. Planerend bleken de Utternbootjes, beide voorzien van een 50 pk bb motor, zo`n 40 km per uur  te kunnen varen. Ook een best leuke sport. Aan het einde van de dag bleken wij samen meer als 60 mooie scharren en schollen te hebben gevangen, en tevens zo`n 70  gulletjes van tussen de 40 en 50 cm. Na terugkomst in de haven maar eventjes gesnacked in de plaatselijke cafetaria. Daarna op naar huis; fileren en vis opmaken. Eén en ander duurde tot laat in de avond. Maar ja, dat hoort nu eenmaal bij; veel vangen. `Avonds, sauna, bier drinken, moppen tappen, kaarten, vuurtje stoken enz. Erg gezellig natuurlijk.
 
Vrijdags gingen alleen Marcel en Kirsten nog even met een bootje op stap; toch nog even vissen. Bij thuiskomst bleken ze nog een mooi aantal gulletjes en platvissen gevangen te hebben. De anderen hadden besloten het vandaag rustig aan te doen; uitslapen, uitgebreid ontbijten, hengels en dergelijke schoonmaken, zonnebaden, bier drinken, alvast wat inpakken; enz. `s Middags nog even naar Rudkobing geweest; wat winkelen en site seeing. Nog een stuk van Langeland gezien, mooi golvend eiland overigens.
Mooie natuur, veel bos en grote gele koolzaad velden. Een deel van de door Marcel en Kirsten vers gevangen vis hebben wij met elkaar als avondeten achter de kiezen gewerkt. Overheerlijk en erg gezond.
`Avonds vond de uitreiking van de prijs voor de grootste rondvis plaats. De door Martijn beschikbaar gestelde fles berenburger met drinkkruikjes, bleek gewonnen te zijn door Marcel.
Daarna maar vroeg naar bed, i.v.m. de lange terugreis van zaterdag.
 
Zaterdag; vroeg uit de veren, ontbijtje, inpakken en wegwezen. De terugreis verliep voorspoedig. Op de grens nog even een broodje met een kop koffie gekocht en vervolgens in Duitsland nog even warm gegeten.
Thuiskomst om ongeveer half vijf.
Dames en heren deelnemers; namens ZHV Het Noorden zeer bedankt voor de gezelligheid en het aangenaam verpozen. Graag tot een volgende keer.
 
Met vriendelijke visgroet.
 
John.


 

 

Denemarken visvakantie 2012.

 

 
De start van onze Denemarken-reis 2012 hadden wij ons iets anders voorgesteld.
Nee, het liep niet allemaal op rolletjes  vrijdagavond 27 april 2012. Een auto met een lekke band ( geen reserveband ) en veel te weinig ruimte om alle bagage veilig mee te nemen. Dus stress alom.
Toch werd er zaterdagmorgen om 5.oo uur vertrokken met 1 auto extra en een nieuwe autoband.( Erwin stief bedankt ) Wij; Piet, Gerrie, Martijn, Albert, Pita, Cees, Gea en John hadden er allen vreselijk veel zin in; vissen, een hele week lang. Dus op naar Denemarken, Langeland; Osterkov om precies te zijn. Na de gebruikelijke stop ten noorden van Hamburg reden wij rustig en kalm Denemarken binnen. Te rustig bleek algauw.
File; anderhalf uur zeer langzaam rijden; wegens wegwerkzaamheden. Ja, op den duur verveelt dat toch; zijn wij hier niet echt gewend.
Dus in plaats van 14.15 uur kwamen wij om 16.30 uur aan in Osterkov. Dus `s avonds maar niet meer gaan vissen. Inkwartieren en voor de nieuwelingen verkennen en daarna maar even een bordje soep.
Ook hadden wij nog een verjaardag te vieren; Cees was die dag namelijk 56 jaar geworden. Gezelligheid alom, kompleet met zang, dans en polonaise en een drankje en hapje. veel te laat geworden natuurlijk. Enfin, ik zal U de details maar besparen. Laat zich wel raden.
Zondag; dus uitgeslapen, want er stond een straffe Noordenwind; kracht zeven à acht.  `s Middags vanaf de zuidkust gaan vissen bij Bagenkop. Op zeeforel en op platvis. Platvissen, bot, werden er wel gevangen, echter geen forel helaas.
Dat het weer in Denemarken snel om kan slaan merkten wij de volgende dag. Maandag; windkracht 3, amper. Dus op naar Bagenkop haven; naar de door ons gehuurde bootjes; en vissen geblazen. Veel kleine kabeljauw, iets boven de 50 cm. De grootste bleek om zes uur 56 cm te zijn; gevangen door Gea; net 1 cm meer als de vis van Piet. Gerrie dacht de grootste te vangen, maar bleek na meting toch echt maar 53 cm te zijn. tevens leuk platvis gevangen; voornamelijk schar. `s Avonds chinees eten; bami gemaakt door Pita en Albert. Super lekker, dus iedereen at te veel.  `s Avonds een beetje last van het te ronde buikje.

 

Dinsdag ochtend bleek er een fris windje te staan. Er werd alom getwijfeld; varen wij uit of niet. Toch maar even proberen. Al snel bleek het een te gevaarlijk avontuur te worden. de wind trok steeds meer aan; en helaas moesten wij onze vispogingen vroegtijdig staken.

 

Wij besloten dat er een bezoek moest worden gebracht aan Daglig Bruksen; de plaatselijke supermarkt. Vlees, veel vlees ingekocht; want er stond een grill-partij op het program, verzorgt door Cees en Gea. Tevens moest er een aantal kilo`s ijs worden ingeslagen volgens de ijsverslaafden Gea,Gerrie en Piet. ( Hoe krijg je het naar binnen die koude handel ) De grill partij was meer als geslaagd overheerlijk en meer als voldoende en tevens erg gezellig. Nadien werd het feestje gewoon voortgezet meer drank en veel ( lees hard ) muziek. Rod Stewert en Ierse folk muziek. U raad `t al; het werd weer laat, te laat. Maar goed dat de buren niet thuis waren.

 

Woensdags; `s morgens windkracht 5, dus wachten tot de middag. De voorspelling van de Bagenkop weergoeroe kwam gelukkig uit. `s Middags windkracht drie; dus vissen. Boot no. 59 ving veel vis; kabeljauw en schar. Boot 58 ving voornamelijk grote botten; 45 à 46 cm.

 

`s Avonds gebakken vis eten, kabeljauwfilet, om je vinger er bij op te vreten. Zelf gevangen en dus super vers.

 

Donderdag bleek dè visdag bij uitstek te zijn voor ons. nagenoeg geen wind; een mooi zonnetje en aardige temperaturen. Dus vroeg uit de veren en op naar zee. Onze snelle bootjes brachten ons naar de veelbelovende visgronden. De eerste uren leverden onze pogingen niet zo heel veel vis op. Af en toe kwam er een mooie schar boven water. Na de middag werd de visserij steeds beter. Na drie uur vlogen de vissen  Albert, in boot no. 59, zelf letterlijk om de oren. Boot 58, met daarin Martijn, Gea, Cees en Piet waren verkast; dichter naar de botenlijn, naar dieper water, en dat had succes. Ze ontdekten daar een heuse schollenplaat. De ene na de andere mooie schol werd er aldaar binnengedraaid. In ruim twee uur tijd een koelbox vol mooie super gezonde schollen. Een prachtige visserij natuurlijk. Op boot 59  werd voornamelijk schar gevangen; veel schar en behoorlijk grote exemplaren. Wij kwamen laat van het water af, dat laat zich raden.

 

Toen nog even twee uren fileren met vijf mannen. Daarna heerlijke bonensoep ( oet Oethoesen ) met hupsake en tralala.

 

 Vrijdag, de laatste dag in Osterkov. Uitslapen, opruimen schoonmaken en een paar boodschapjes doen in Bagenkop en Spodsbjerg.  

 

Ook moesten de boten, in de haven van Bagenkop nog even schoon gemaakt worden. Echter toen wij in de haven aankwamen bleek boot 59 in geen velden of wegen te bekennen. Hij was weg; gestolen ? gezonken ?, wie zou het zeggen. Enfin, maar even met de eigenaar, Morton, gebeld. Na e.e.a. te hebben uitgelegd, was zijn commentaar; ach jongen, maak je niet druk, die komt heus wel weer. Men heeft zich waarschijnlijk even in het bootnummer vergist. Je hebt één voordeel; je hoeft die boot niet meer schoon te maken. Ha, ha,ha. U begrijpt, wij waren stom verbaasd over zoveel laconieke rust. typisch Deens zullen wij maar zeggen.

 

`s Avonds, na het soep eten met een reuze super hamburger volgde dan de uitslag van 1 hele week vissen. No 1. Gea ( liet alle kerels ver achter haar; klasse meid ) no 2 Piet, de top wedstrijd visser oet Oethoesen. En als derde eindigde de super vischirurg Albert.

 

Daarna nog even een paar rondes Bakkie Bakkie gespeeld, de restjes opgemaakt en de laatste borrels weggewerkt; en daarna vroeg naar bed. Zaterdag wachtte er een weer een lange reisdag.

 

 Zaterdag, 5 mei, waren wij mooi vroeg thuis. Tevreden, voldaan en overtuigd dat wij dit in 2013 toch vooral weer moesten organiseren. Daar was iedereen het roerend over eens.  Dus volgend jaar maar weer; Denemarken, Langeland en Osterkov.

 

 

 

Vriendelijke visgroet van ons allen.

 

 

 

John Smit     


 

 

Visvakantie op IJsland.

 

 

 

Vijf leden van onze vereniging, te weten Albert Huizinga, Henk Steutel, Dick Zwiers, Peter Snijder en John Smit, hadden het plan opgevat eens te gaan vissen op IJsland. Gestimuleerd door ons clublid Ronald de Bruin hebben wij ons aangemeld bij Cordis Travel om het zo genaamde Penn-Ysland festival mee te maken.

 

Na de nodige voorbereidingen en aanwijzingen door Cordis Travel was het dan op dinsdag 21 augustus 2012 eindelijk zover. Met 40 andere vissermannen werd er vanaf Schiphol vertrokken; op naar het magische IJsland. Na enkele overstappen en busreizen kwamen wij vermoeid aan in Sudavik in het Noord Westen van IJsland. Omdat wij op onze bagage moesten wachten werd er eerst maar wat gegeten in het plaatselijke restaurant, en nadien zijn wij de boten gaan bekijken. De boten waren goed uitgerust en zagen er veelbelovend uit. En Sudavik?, ja Sudavik stelt niet zoveel voor. Een kleine haven, een 50 tal huisjes een restaurant een winkeltje een benzine pomp en dat was het wel zo`n beetje. Omgeven door hoge spitse vulkanisch aandoende bergen, zonder enige begroeiing liggend aan een zijtak van het grote fjord. Overdag 10 graden en `s nachts 2 graden met sneeuw op de toppen van de bergen. De inwoners waren echter vriendelijk en erg behulpzaam. Nadat ook de bagage was aangekomen, snel naar ons huisje. Inkwartieren borreltje en gauw naar bed.

 

De volgende dag was Albert reeds vroeg uit de veren en om zeven uur werd de rest van de ploeg wakker met geur van vers gezette koffie. Na een klasse ontbijt van Henk zijn wij, bepakt met zeehengelsport spullen naar de haven gelopen. Daar de nodige instructies gekregen en met de zeekaart in de hand op naar de visgronden. Eerst maar eens naar stek drie, halverwege het fjord. Op een diepte van 30 tot 60 meter werden er veel kabeljauwen gevangen; echter niet de grote “jongens” die wij verwacht hadden. Na veel experimenteren met pilkers, shads, levend aas en twisters keerden wij laat in de middag huiswaarts. In de haven aangekomen, bleken wij niet de enige die de grote jongens nog niet hadden kunnen vinden. Van een groep gezellige Brabanders kregen wij de tip toch vooral maar eens naar stek “acht” te gaan. Na een goede maaltijd en een gezellige avond zijn wij redelijk vroeg naar bed gegaan; om te dromen van de grote vissen die nog op ons lagen te wachten op stek acht.

 

Donderdag; onze tweede visdag. Wij waren vroeg uit de veren. Na een goed ontbijt maar snel naar de boot en vertrekken, op naar stek acht. Deze plek lag op de rand van fjord en open zee. Verschillende zeestromingen kwamen daar bijeen. De visvangsten bleken er goed te zijn. Veel, heel veel kabeljauw. En grote werden er ook gevangen. Peter ving een exemplaar van 15 kg en 800 gram, met een lengte van 115 cm. Ook Albert deed van zich spreken en ving een kabeljauw van 12 kg en 350 gram, met een lengte van 112 cm. Dick was echter de winnaar van de dag met een kabeljauw van 16 kg en 200 gram, met een lengte van 115 cm. Verder hebben wij allen vele kabeljauwen van 10 à 11 kg gevangen, allen omtrent 1 meter lang. Ook Henk ving zijn eerste kabeljauw van boven 1 meter; namelijk een exemplaar van precies 104 cm. Dat na 38 jaar vissen in binnen- en buitenland. Dus de baard kon eraf. Deze gebeurtenis hebben wij `s avonds natuurlijk uitgebreid gevierd, dat laat zich wel raden. Na deze indrukwekkende visvangsten zijn wij laat terug gevaren naar de haven van Sudavik. Aldaar aangekomen bleek er slechts 1 vis zwaarder te zijn als die van Dick, namelijk een heilbotje van 20 kg. Helaas ging de dagprijs dus aan Dick zijn neus voorbij. Wel bleek dat wij die dag verreweg de meeste vis aan wal brachten. Schatting: ongeveer 230 kg. Enfin, wij waren dik tevreden en moe maar voldaan, na een warme hap bij Amma Habby, snel naar huis gegaan. Nog even een afzakkertje en toen gauw naar bed.

 

Vrijdag was een slechte dag. Het waaide fors, en uit alle richtingen. Zelfs in het fjord bleek het moeilijk vissen te zijn. Dus eerst maar eens wat boodschappen gedaan in Isafjodeur. Een klein maar gezellig havenstadje in de nabije omgeving. Daarna toch maar proberen te vissen. Na 5 uren varen en vissen bleek er niets noemenswaardig gevangen te zijn. Moe van het bonkende en slingerende schip, zijn wij vroegtijdig naar de haven van Sudavik gevaren. In de monding van de haven hebben wij nog een redelijk aantal kleine visjes gevangen. Na binnenkomst in de haven bleken er vele boten binnen gebleven te zijn, er was dus weinig vis gevangen. Na een goede maaltijd, vis natuurlijk, nog even een kaartje gelegd en een drankje gedronken.

 

Zaterdag, de vierde visdag. Goed weer, weinig wind en een redelijk zeetje. Op naar de oceaan, naar open zee. Veel stukken afgevist en veel soorten vis gevangen. Zoals: roodbaars, de grootste vijf meegenomen en de volgende avond lekker opgegeten. Koolvis; exemplaren van 80 à 90 cm. Zeeduivel. Schelvis; een erg lekkere vis overigens. Makreel; Peter ving een exemplaar van 65 cm. lang. Zo`n grote makreel had niemand van ons ooit gezien. En kabeljauw, heel veel kabeljauw; exemplaren van zo tussen de 7 en 10 kg. Af en toe kwam er een wijting tussendoor, en Henk ving natuurlijk weer iets bijzonders; een zeekomkommer. Na een kleine tien uren vissen vonden wij het welletjes. Aangekomen in de haven van Sudavik bleken de Brabanders groot feest te hebben. Eén van hen had een kabeljauw gevangen van 24 kg. Een schitterend beest, en een welverdiende dagprijs. `s Avonds het gebruikelijke ritueel; de kookkunst van Henk, heerlijk eten een borreltje er bij, lekker relaxen en nog even een kaartje leggen; wat wil een mens nog meer.

 

Zondag de 5e visdag. Na het gebruikelijke ontbijt met o.a. een gebakken eitje met spek, klaarmaken voor de volgende vistrip. Het weer was goed; weinig wind, droog maar wel koud; ongeveer vier graden boven nul. Echter de vorige visvangsten en boottochten bleken hun tol te hebben geëist. Albert bleek zoveel last te hebben van zijn rug dat meegaan met de vijfde vistrip hem geen goed plan leek. Hij bleef thuis; zorgend voor de boodschappen, oppakken en schoonmaken van het hele onderkomen. Grote klasse natuurlijk. De rest ging uiteraard wel vissen. Op naar open zee. Toen aldaar bleek dat er niet zo heel veel vis te vangen was, zijn wij teruggegaan naar onze geliefde stek no. 8. Aldaar nog een behoorlijk aantal kabeljauwen van ongeveer 1 meter lang gevangen; het blijft schitterend om vissen te vangen van 10 kg plus, vermoeiend maar een prachtige hobby. Tevens werden er nog diverse kabeljauwen gevangen zo tussen de 70 en 95 cm; door ons een beetje spottend “dageraadtjes” genoemd. Want eerlijk is eerlijk; als je veel en vaak vissen van boven de meter vangt, dan is een grote vis op de dageraad van bijv. 90 cm al snel niets bijzonders meer. Om vijf uur in de middag maar terug naar de haven; alwaar Albert al op ons stond te wachten. Vervolgens de gebruikelijke rituelen. Douchen, fileren, koken, drankje, eten, kaartje leggen, lezen, mahjong, snabbeltje, hengelspullen repareren, verhalen, enz.

 

Maandag de laatste visdag; wederom helaas zonder Albert. Wederom veel kabeljauw; John 11 kg exemplaar, Dick 10kg en Peter en Henk 9 kilo kabeljauw. Tevens van alles uitgeprobeerd. Overbite, twisters, pilkers klein, shads klein, jojo systeem; enz. Vooral Henk bleek een kunstenaar in het bedenken van allerlei vreemde, en volgens mij visonvriendelijke, vismethoden. Aan het einde van de dag realiseerden wij ons dat de visvakantie op IJsland al weer voorbij was; tjonge, wat gaat de tijd dan snel. Terug in de haven de boot zoveel mogelijk leeggemaakt en thuis de avond gezellig met elkaar doorgebracht.

 

Dinsdag. Er mocht nog tot drie uur in de middag worden gevist, maar wij kozen er voor om eerst maar eens wat uit te slapen, de visspullen schoon te maken en in te pakken voor de aanstaande terugreis. Na het huisje schoon te hebben gemaakt hebben wij gezamenlijk met de andere 37 vissermannen gegeten en daarna de terugreis gemaakt. Met de bus naar Isafjodeur en met het vliegtuig naar Reykjavik. Aldaar gegeten bij de IJslandse Chinees ( niks mis mee overigens ) en vervolgens lekker maar kort slapen.

 

Woensdag. Om vier uit bed, een snel ontbijt en op naar Kevlavic. Vervolgens met het vliegtuig naar Schiphol en daarna met de auto naar huis. Een mooie en visrijke vakantie rijker. Wij waren het er allen over eens; IJsland, ooit tot ziens.

 

 

 

John


 

 

Verslag kabeljauwtrip 15 t/m 17 april 2011
(door John Smit)

 

 

 

Vrijdag 15 april 2011 was het dan eindelijk zover; zeevissen op de Dageraad. Voor de meesten toch al weer geruime tijd geleden.
Het weer was en bleef fantastisch; kon niet beter. Ga maar na; windkracht 1 à 2, ook midden op de Noordzee, graad of 14/15, geen drup regen,half bewolkt en golfjes van 20 à 30 cm.
Beter kun je het echt niet treffen.
Toen wij, mijn beide zoons Kristian en Martijn en ondergetekende,  tegen half zeven op de kade aankwamen, liepen wij Marcel, Henk. John en Martin al direct tegen het lijf. Een hartelijk weerzien en de juiste toon was direct gezet. Nadat wij aan boord een visplekje gevonden hadden eerst maar even kennis gemaakt met de overige tien opstappers. Nadat ook de Dageraad bemanning aan boord was en er dus een slaapplaats uitgekozen kon worden, werd het al gauw erg gezellig in de kantine. Kaartje leggen, verhalen uit een lang verleden vertellen, moppen tappen of gewoon gegevens uitwisselen over onze gezamenlijke hobby; zeevissen. Met Willem 1 achter het stuur, Willem 11 achter de bar, Elly in de bediening en Simon als vrolijke noot werd het een bere-gezellige avond; het werd natuurlijk weer veel te laat; ja het werd zelfs nachtwerk. Willem voer intussen door het west - gat richting Noord West; tot zo`n 80 mijl uit de kust. Enfin na een korte nacht en een lekker ontbijtje was het  om zeven uur  eindelijk zover; ZEEVISSEN. De eerste wrakken gaven nauwelijks vis, af en toe eentje. Maar na verloop van tijd begon de visserij zich te verbeteren. Iedereen ving vis; en wat op viel, allemaal grote en gezonde vissen, gemiddeld zo`n 75 cm. Grote dikke vissen met veel vis op de graat. Kristian ging direct goed van start, eerste vangst: kabeljauw van 87 cm. Nadien twee van 80 cm. Henk Klop deed het nog even beter en bracht een kabeljauw aan boord van 91 cm. De grootste was echter voor, naar ik meen David, een exemplaar van 95 cm.
Ook werd er nog een Leng gevangen van ruim 90 cm door Henry. De sfeer was opperbest, er werd naar hartenlust gevist, gevangen, gefileerd, les gegeven en een biertje of een balletje genuttigd. Wat wil een mens nog meer? Om zes had Elly het avond eten op tafel; stamppot andijvie met een grote gehaktbal en vla met slagroom. Nadien ging het vis en vangstfestijn gewoon verder; tot dat de avond neer daalde op een rimpelloze Noordzee. `s Avonds was het weer gezelligheid troef in de kantine. Ook Willem 1 was al ras van de partij, terwijl Simon boven in de stuurhut de wacht hield. Willem zat al ras op zijn bekende praatstoel en menig verhaal uit de oude doos kwam ter sprake. Toen ook de verhalen van John Henk en Martin voor de dag kwamen, lagen de overigen al ras blauw van het lachen. Humor en ongelofelijke visverhalen deden de ronde, dus werd het weer laat die avond. Maar dat mocht de pret niet drukken.
Zondagmorgen waren allen om zeven uur weer present; ontbijt bij Elly, met even een lekker gebakken eitje, en vissen maar weer. Deze tweede dag viel echter wat tegen. Minder vis en veel kleiner van formaat.
Gemiddeld 50 cm met een enkele uitschieter naar 65 cm. De  vis zat blijkbaar niet erg dicht onder de kust. Of lag het aan het feit dat er totaal geen stroming in het water zat ?  Wie zal het zeggen ?
Om half vijf meerde de Dageraad weer af op Lauwersoog. Wij allen hadden een prachtig weekend achter de rug. Een geweldig mooie en ontspannende sfeer, fantastisch weer, een mooi maaltje vis ( gemiddeld toch gauw een kilo of 15 filet p.p. ) en een prachtige boottocht. Wat wil een zeevisser nog meer ? Alle deelnemers hebben erg genoten en de thuis blijvers hebben echt iets gemist.
Willem 1 en Willem 11  Elly en Simon; zeer bedankt voor dit geweldige weekend. Graag tot de volgende keer.
De clubleden die deze keer niet van de partij konden zijn, wens ik van harte ook zo`n mooie vistrip met de Dageraad toe. Misschien de volgende keer ?
 
Met vriendelijke visgroeten.
 
John Smit


 

 

Kabeljauw- vissen met de Dageraad in oktober 2011.
(door John Smit) 

 


Na lang wachten was het dan eindelijk zover; een weekendje vissen met de Dageraad. Altijd leuk.
Iedereen was blijkbaar erg enthousiast, want toen ik om zes uur `s avonds aan boord kwam waren haast alle plekken aan boord reeds bezet. Alleen achterop aan bakboord zijde was nog een plekje; naast Peter en naast René; dus wel gezellig.
Van onze club waren er een negental medestrijders. Voorts waren er een zestal "Amsterdammers" en drie tukkers aan boord gestapt.
Wat verder op de avond kwam ook de crew aan boord; Willem ( stuurman ) Willem (bediening) Jan en Simon ( keuken).
Na een gezellige en lange avond zijn wij onze kooien maar in gekropen, om vervolgens na een te korte nacht het ontbijt te verorberen.
En dan....... VISSEN. De verwachtingen waren hoog gespannen. Er stond een zeetje, maar dat was geen probleem. Er kon naar hartenlust worden gevist. Ondanks de geweldige inspanningen van Willem ( tig wrakken afgevist ) wilde de visvangst niet echt lukken. Na een hele dag vissen bleken er in totaal niet meer als twintig visjes te zijn gevangen; waarvan ook nog eens de helft vals gehaakt. De langste,80 cm, werd gevangen door Ab , de zwaarste kwam op naam van Henk Steutel, met 8.987 gram.
`s Avonds bleek overduidelijk dat de eerste avond (te)zwaar was geweest. Tachtig % van de vissers lagen reeds voor 9 uur op bed.
Enfin; de tweede dag moest dan maar beter zijn. Helaas; ook dag twee bracht niet de zo begeerde vangst. Nee, het was nog slechter als de zaterdag ervoor. Slechts tien visjes werden er aan boord gebracht. Echter het was gelukkig niet voor iedereen kommer en kwel, want René ving zijn eerste echte kabeljauw. Proficiat! 
Op voorstel van Willem maar eens op de nog aanwezige makreel proberen; ergens in de buurt van het west-gat. Resultaat: Rene twee sprotjes en Cees 1 sprotjetjetje. En voor de rest helemaal niets.
Enfin, toch was het een leuke aangename tocht. Volgende keer maar een betere vangst zou ik zo zeggen.
Graag tot ziens, of tot weerziens op de Dageraad.
 
 


 

 

Kabeljauw vissen op de Dageraad 16, 17 en 18 mei 2010
(door John Smit)


 


Zondagavond 16 mei 2010 stonden er 11 ongeduldige vissers te wachten op de MS Dageraad te Lauwersoog. Negen leden van onze vereniging en twee introducés. Nadat ook de” crew”, Sjouke, Iko, Diana en Willem waren gearriveerd, staken wij van wal. Rustig weer, wel een beetje koud maar droog. Het werd ook gauw erg gezellig in de kantine. Sterke en minder sterke visverhalen kwamen er los. Tevens werd er een potje geklaverjast, wat gegeten en gedronken. De meest verstandige personen gingen om twaalf uur naar hun kooi. Andere fanatiekelingen rekten de gezelligheid tot een uur of twee.

 

`s Maandags morgen; half acht ontbijt bij Diana, en om acht uur vissen. De eerste twee wrakjes gaven slechts enkele kleine visjes. Na anderhalf uur vissen en verkassen werd er dan eindelijk redelijk vis gevangen. En, niet onbelangrijk, er werd steeds grotere vis gevangen. Er kwamen steeds meer vissen van boven 80 cm aan boord. Harm, John en Martin vingen gezamenlijk een exemplaar van 85 cm. Wie hem heeft gevangen?, niet bekend. Het beest had drie haken van verschillende paternosters in zijn bek. Harm heeft hem toegeschreven gekregen, want hij had hem tenslotte aan boord weten te hijsen. Enfin, iedereen ving zijn visje, er werd naar harte lust gefileerd, men deed een rondje of at een balletje gehakt of kopje snert. Kortom prima sfeer en erg gezellig. Ook de twee introducés Martin en Klaas hadden het erg goed naar de zin. Na verloop van tijd moest er gegeten worden; Stamppot rauwe andijvie met een grote gehaktbal. Vla, yoghurt en slagroom na. Prima eten Diana, wij vonden het erg lekker. `s Avond nog even twee uurtjes gevist, gefileerd en opgeruimd en daarna nog gezellig kaarten, kletsen en luisteren naar/meezingen met het gratis accordeon concert van Willem. Een prachtige avond, naar mijn mening veel te kort.

 

De dinsdag begon onstuimig. Windkracht vijf met uitschieters naar zes. Enfin; na het voortreffelijke ontbijt toch maar even vissen. Ondanks hoge golven, water over het dek en allerlei slinger effecten werd er nog vis gevangen. Kleinere exemplaren als op de maandag, maar af en toe toch  een verrassing;  de 80 cm kabeljauw van Peter en van Cees en Ronald, de schar van Andre en de twee makrelen van  Folkert. Om half één vond Willem het welletjes, drie keer de toeter en het was gedaan met de pret. Snel nog even fileren en opruimen van visspullen en dek. Ook de viskuipen werden schoongemaakt en de rotzooi opgeruimd. Daarna lekker een broodje worst of twee met een frisje of biertje. De één koos voor de laatste boompjes klaverjassen de ander verkoos een praatje met Willem in de stuurhut en weer een ander ging heerlijk zonnen op het dek. Want het weer was in de loop van de dag al weer aardig opgeknapt. Terugkijkend blijkt Henk de meeste vissen te hebben gevangen en zeker de meeste kilo`s. De anderen bleken echter net zo tevreden met hun vangst en een ieder vonden dat de sfeer prima was en vonden dat ze twee prachtige visdagen hadden mogen beleven. Dat is minstens zo belangrijk. Dame en mijne heren zeer bedankt voor deze mooie vistrip en graag tot de volgende keer (oktober 2010).

 

John Smit.


 

 

De meerdaagse kabeljauwtocht 2013
(Door J. Smit)

 

Toen ik op maandagmiddag 15 juli 2013 om half zes aan boord van de Dageraad stapte was men nog druk bezig het schip schoon te maken van de makrelentocht van die dag. Alleen Henk Steutel was er reeds. Hij hielp driftig mee met het schoonmaken, want er was die dag veel makreel gevangen; volgens Henk zakken vol. Zo zie je  maar; je moet het net treffen. Enfin, ik ook maar even meehelpen met schoonmaken en bevoorraden. Na gedane arbeid zijn wij de haven even in gelopen om even een visje te verorberen. Altijd goed. Om zeven uur kwam ook Peter even mee eten en nadien maar terug naar het schip.

 

De overige leden van ZHV Het Noorden, die zich op gegeven hadden voor deze trip, waren reeds aanwezig. De broers Cees en Jan Bisschop, onze altijd vangende visser Ab, "beroepsvisser"Piet, de alles vangende visser Andre, de enthousiaste Robert Jan, de beginnende visser Robin en ons nieuwste lid Jos. Voorts waren er nog enkele friese medestrijders en een aardige opa met zijn leergierige kleinzoon.
Na enige visvangverhalen, instructies, hengels in orde maken en een natje en een droogje zijn wij maar naar binnen gegaan; naar de kombuis/kantine. Deze reis was Willem wederom de schipper ( hij durfde ons echt niet met een andere schipper te laten gaan ), zus Elly zwaaide de septer in de keuken, Jan fungeerde als 1ste bediende en Willem had zelfs een stagiaire. Ja,ja de Dageraad was gepromoveerd tot Stageplek 1ste klasse. Na de nodige sterke verhalen ( een vis groeit nergens sneller als aan de bar ( uitspraak Dries Schuiling )), de vele potjes èèn en dertigen ( want Peter moest `t leren ) en de nodige drankjes en hapjes, zijn wij toch maar redelijk vroeg naar bed gegaan.

 

`s Morgensvroeg om half zeven kwam ik aan dek; toen had Henk reeds zijn eerste vissen in `t bakkie liggen. Dus ook snel maar mee hengelen. En zowaar: voor het ontbijt waren er al diverse kabeljauwen gevangen. Zelf de kleinzoon had er al drie; alvorens z`n opa een hengel in handen had. Na de eerste trekjes lekker ontbijten bij Elly; kompleet met de beroemde gabakken ei met spek. Nadien werden er meerdere wrakjes bezocht en bevist. Met wisselend resultaat. De meesten van ons wisten meerdere en mooie kabeljauwen te vangen. Andre verschalkte èèn van 83 cm. Ook Ab trok een exemplaar van 83 cm uit het water. Alleen Jan ving slecht. Hij had om 11.30 uur nog maar èèn klein kabeljauwtje. Cees had er al een stuk of wat gevangen maar was niet tevreden over de kleur van de octopus waar hij mee viste. Hij kwam tot ontdekking dat de kleur groen blijkbaar favoriet was bij de kabeljauw. Na het verwisselen van de paternoster gaf hij z`n "oude" exemplaar aan broer Jan. Die maakte blijkbaar niet uit waar hij mee viste. Hij knupte de geel/rode aan zijn hengel; lood er aan en vissen maar. Nog voor hij de bodem bereikt had kreeg hij een klap op de top van de hengel, sloeg aan en begon de vis al pompend naar boven te draaien. toen de kabelU boven kwam schok toch wel eventjes. Zo een grote had hij nog nooit gezien, laat staan gevangen. Broer Cees hielp hem met het gaffen van de grote vis. Na meting bleek er een vis van 94 cm. op het dek te liggen. Gevangen door iemand die voor de eerste keer mee ging op zee. Proficiat Jan, je bent en bleef inderdaad de "Master"; want er werd tijdens deze trip geen grotere meer gevangen. Willem vroeg zich fijntjes af wie van de broers nu bij wie in de leer was.

 

Zo door de dag heen werd er zeer redelijk gevangen; veel exemplaren zo tussen de 70 en 85 cm. Er werd uiteraard gefileerd; er werd onderwezen en dus ook veel geleerd. Kortom een prachtige dag, met veel plezier, een leuke sfeer, lekker eten en een biertje; wat wil een mens nog meer.

 

De tweede dag gaf niet alleen kabeljauw, maar ook enkele makrelen en platvisjes. Er werd zelfs een enkele steenbolk gevangen. Ook de tweede dag werd er behoorlijk gevangen; alleen waren de exemplaren zo gemiddeld iets kleiner van formaat. Nadien bleken de meeste Coleman-kisten aardig vol te zitten met mooie kabeljauw-filetjes. Ook onze friese opstappers hadden redelijk veel vis in `t bakkie. De jongens die voor `t eerst mee gingen waren enthousiast, en dat leverde zelfs een nieuw lid op. Na Willem en de anderen te hebben bedankt voor de mooie en zeer geslaagde trip zijn wij allen tevreden en voldaan huiswaarts gegaan. Tot de volgende reis; in oktober, die, naar ik heb begrepen al weer helemaal vol zit.

 

 

 

John.  

 

Kantvissen 20 mei 2007 te Roptazijl
(2 km ten oosten van Harlingen)


’s Morgens om ± 6.00 uur staan er 13 sportzeevissers aan de bar van Café/Eethuis Bunnies te Uithuizen koffie te drinken.
Na een gepast woord van welkom geeft onze vice-voorzitter Cees Bisschop (voorzitter Alfred was verhinderd) tekst en uitleg over het verloop van de nog ontluikende visdag; in colonne naar Zurich de bestelde pieren afhalen, dan naar Roptazijl, vissen van 9.00 uur tot 15.00 uur met slechts één hengel p.p., aas = zeepier, alleen maatse vis telt, men vist op “centimeters vis”.

Nadat iedereen zijn plekje op de dijk had “veroverd” kon het evenement beginnen. Schitterend weer, (wederom) geen wind, droog en een lekker zonnetje. Kortom, een ideale dag. De vissen dachten er echter iets anders over. Slechts sporadisch kwam er een visje uit het water. Alleen de krabben bleken zich erg druk te maken en ontfermden zich maar al te graag over ons aas.
Ondanks actief en inventief vissen bleven de vangsten slecht. Zoals het reeds in de “Zeehengelsport” no. 3 2007 te lezen was, het is inderdaad hommeles op het Wad. Men noemt in dit bewuste artikel de teloorgang van bot en paling. Dat hebben wij ervaren: nauwelijks vis te vangen.

Enfin; de sfeer was wederom perfect, je maakt even een praatje met je medelotgenoten. De roemruchte visvangjaren van weleer worden door de meesten nog even opgerakeld en de oorzaken van de huidige slechte vangsten worden nog even doorgesproken. Je nuttigt het nodige “natte en droge” en experimenteert met hengel, aas en vangmethode. Of je rust een weinig. Met andere woorden; de dag vloog om.

Om ± 16.45 uur zaten we wederom aan de Bunnies bar te Uithuizen. Na eten en drinken werd de gezelligheid onderbroken door Cees met de einduitslag.
Voor iedere deelnemer was er een, te consumerende, prijs. Ondanks de matige vangst waren de meningen unaniem: “een leuke, gezellige, ontspannende dag”. Cees bedankt voor de inzet. Oh ja, nog even de uitslag: De eerste vijf plaatsen waren als volgt verdeeld:
1e John Smit
2e Leen Wiltjer
3e Andries Neinhuis
4e André Mekkering
5e Harm Steutel.

Bijgaand een “vis” impressie.

Mannen bedankt en tot het volgende visevenement.

Met vriendelijke visgroet
John Smit













 

 

Verslag Lezing Pim Vos over Zeevissen in IJsland 11 maart 2011
(door John Smit)

 

Op vrijdag 11 maart 2011 had onze vereniging de alom bekende zeevisser en tevens zeevisbioloog Pim Pos uitgenodigd, voor het verzorgen van een lezing over het zeevissen in het algemeen en over IJsland en Noorwegen in het bijzonder.
Om acht uur s`avonds kon de voorzitter 49 belangstellenden verwelkomen in zaal De Butler te Uithuizen.
Na een kleine introductie en een woord van welkom gaf de voorzitter het woord aan de heer Pim Pos.
Pim, zoals hij graag genoemd wordt, had een keur aan pilkers,shads, onderlijnen en klein materiaal meegenomen.
Ook de nodige hengels, molens en reels ontbraken niet.
De man vertelde op bijzonder boeiende wijze op welke manieren er gevist dient te worden op kabeljauw, koolvis, roodbaars en heilbot.
Kaartlezen, ondergrond "lezen", stroomproblematiek, de manier van aas aanbieden en vele andere trucs en tips kwamen aan bod.
De IJsland visvakantie 2010 kwam voorbij en werd op  enthousiaste manier door Pim aanbevolen.
Na de pauze werden er vele foto`s/ dia`s van de vele door hem gevangen vissen getoond; erg indrukwekkend. Ons mede lid Ronald de Bruyn, die Pim op zijn IJsland-trip 2010 vergezelde, kon bevestigen dat het getoonde en vertelde volledig op waarheid berustte en ook hij zag erg uit naar een eventuele volgende trip.
De bezoekers waren onder de indruk van de getoonde beelden en van de boeiende verhalen van Pim. De gestelde vragen werden meer als volledig beantwoord en de door Pim gebrachte adviezen werden alom gewaardeerd.
Na zijn spreektijd ruim te hebben overschreden werd Pim door de voorzitter Cees Bisschop, onder luid applaus, bedankt voor deze leerzame en boeiende lezing.
Nadien kon een ieder nog even rondkijken in de "winkel" van Cees Bisschop; alwaar de besproken materialen in ruime keuze tentoongespreid lagen.
Nadat ook de verloting, met vele leuke en toepasselijke prijzen, plaats gevonden had, werd deze leerzame avond afgesloten onder het genot van een hapje of drankje.
De bezoekers hebben genoten, de thuisblijvers hebben iets gemist.
 
PS kijk ook eens op de site van Pim Pos;
www.hengelsport.com !
 
Met vriendelijke visgroet.
 
John Smit


 

 

Lustrum viering ZHV Het Noorden.

 

 

 

In het jaar 2012 bestond onze zeehengelsport vereniging precies 5 jaar. Reden voor een feestje.

 

Ja, en wat doe je dan zoal als zeevissers. Zeevissen ? Op het strand ? Of op een boot? In Nederland of in het buitenland? Met of zonder partners? Wat mocht e.e.a. kosten? Goede raad was duur.

 

Na veel wikken en wegen werd er in het bestuur besloten om het over een geheel andere boeg te gooien; wij gingen met de partners forel vissen. Dus op zondag 10 juni 2012 was het dan zover. Om elf uur `s morgens stonden er 31 personen in de kantine van Bron en Beek te Tolbert koffie te drinken en gebak te eten. Na een welkomstwoord van de voorzitter Cees Bisschop gaf Henk Steutel, namens het organisatie comité, enige uitleg over de manier van vissen en over de te volgen spelregels. Klokslag 12 uur gingen er 24 personen met elkaar de strijd aan om zoveel mogelijk vis te vangen, in een tijdsbestek van 3 uur. Dit alles onder een stralende zomerzon. De overige deelnemers reisden af naar het Steenhuis te Niebert, een museum van vele oude gebruiksvoorwerpen. De reis werd lopend gedaan; gezien de zonnige dag beslist geen straf. Het museum werd beoordeeld als leuk, interessant en zeker een kijkje waard. Het visspektakel was ondertussen in alle hevigheid losgebrand. Vele technieken en tactieken werden uitgeprobeerd. Cees had zoveel mogelijk materiaal meegenomen en probeerde alles uit; hetgeen helaas niet de zo fel begeerde vis opleverde. Zijn broer Jan had meer succes; die had slechts 1 manier van vissen, kalm, degelijk en ouderwets. Maar vangen deed hij ze wel. Henk viste, maar ook eigenlijk niet. Hij had het druk met advies geven, controleert, een praatje maken en wat slap ouwehoeren. Lynne daarentegen was bloed fanatiek. Geconcentreerd en alles uit de kast halend probeerde zij haar visjes te vangen. Het leverde haar slechts twee stuks op. Gea ging weer als een speer, drie mooie grote forellen was haar deel. Ab was één van de eersten die vis ving; een mooie grote, maar daar bleef het dan ook bij. Albert kreeg ze wel aan de haak maar verspeelde ze net zo snel weer. De dames Gubbels en Vellinga hadden een hoop lawaai en een hoop drukte en vingen in eerste instantie niets. Ze verspeelden alleen maar een hoop materiaal. Totdat ze, gebruik makend van hun vrouwelijke charmes, van de locatie eigenaar een super vangend hengeltje kregen aangeboden. Ja, en dat wierp zijn vruchten af. Piet Buurman viste rustig en bedaard, met zijn vaste stok, de ene na de andere forel naar binnen. Harry en Bouwinus vingen beide twee forellen, maar helaas wat aan de kleine kant. Joop bleef op twee steken en wat hij ook probeerde, de vis liet hem links liggen. Gertjan ving zelfs drie, maar ook net wat aan de kleine kant. Martijn ( K) bemachtigde twee stuks en Garry, John, Martijn ( S )en Rob vingen allemaal 1 forel. Om drie uur liet Henk de hoorn klinken en was het einde visspektakel bereikt.

 

Vervolgens werd er, onder een stralende zon, genoten van een prima georganiseerd BBQ-festijn. Dick en Anneke waren inmiddels ook aangeschoven en na een verfrissende, al dan niet alcoholische, versnapering was het tijd voor de uitslag van de forelvangsten. Aantallen en gewicht was deze keer bepalend. Eerste plaats met zes vissen en een gewicht van 2010 gram: Jan Bisschop. Tweede plaats met vijf vissen en 1890 gram: Piet Buurman. De derde plaats werd veroverd door Gea Rogus met drie vissen en een totaal gewicht van 1870 gram. Speciaal voor de dames werden er nog drie mooie prijzen uitgereikt; eerste plaats; Gea Bisschop ( ja de vrouw van Jan ) met twee vissen van in totaal 1170 gram. Tweede plaats: Susan Vellinga met 1 vis van 670 gram. En de derde plaats was voor Ester Gubbels met 1 vis van 516 gram. Na de huldiging en de nodige foto`s werd er nog lang nagenoten van het BBQ- en ijsfestijn. De organisatie, Peter en Henk zeer bedankt, het bestuur en alle deelnemers kunnen terugkijken op een geslaagd evenement en wellicht is het voor de toekomst een goed idee om e.e.a. nog eens te herhalen.

 

Namens alle deelnemers;

 

John Smit       

 

 


 

 

De "maiden" trip van ZHV Het Noorden

De Dageraad van Willem Drijver is door ZHV Het Noorden afgehuurd voor twee volle dagen vissen op kabeljauw.
De reis stond gepland op 22 t/m 25 april 2007.
Het eerste visevenement van onze onlangs opgerichtte zeehengelsportvereniging.


Zondagavond 22 april 2007 was het dan zover.
En, .... beter konden we het niet treffen; 19 zeevissers (volle bak gezien het aantal slaapplaatsen aan boord), schitterend weer; (windkracht 2, golfhoogte 30 cm, 20 graden celsius) en vis, veel vis; maar daarover straks meer.
Dat de deelnemers er zin aan hadden blijkt wel uit het feit dat de eersten reeds om 15.00 uur 's middags (vertrek 22.30 uur) op de kade te Lauwersoog stonden.
Toen ik om 18.00 uur aan boord kwam waren er reeds twaalf visplaatsen bezet.
Werkelijk, men stond te popelen.
En uiteraard, het werd voor de meesten een hartelijk weerzien; de belevenissen van de afgelopen tijd werden nog eens doorgenomen. De Groninger visbeurs werd nog eens besproken.

Er werden een aantal "nieuwe gezichten" voorgesteld en uiteraard van de nodige instructies en informatie voorzien.
Om ± 8.30 uur verscheen ons aller Elly aan boord, vergezeld door Sietse en Klaas. Dus tijd voor ons om een mooie "kooi" uit te zoeken en onze bagage in de kasten te bergen.
Toen ook Willem Drijver aan boord kwam met de pieren en fourage begon het bij de meesten toch te kriebelen, men werd onrustig want eindelijk was het dan haast zover.
Stipt om half elf staken we van wal een zeer kalme Waddenzee tegemoet.

De meesten zochten de gezelligheid van de kantine op en onder het genot van een hapje (schermer molenkaas van John) en een drankje was het als vanouds bere-gezellig en werd het spoedig laat; zo laat dat wij weer te weinig slaap zouden krijgen deze 1e nacht.
Woensdagmorgen 7.00 uur, het schip minderde vaart, dus het eerste wrak zou in de buurt moeten zijn.
Eerst laten wij ons het ontbijt bij Elly nog even goed smaken en spoeden ons dan naar het dek. Er heerst een drukte van belang. Hengel klaarmaken, viskisten aanslepen, pieren halen, op de haak zetten en dan - vissen. Al spoedig kwamen de eerste mooie kabeljouwen aan boord; exemplaren van zo'n 70 à 75 cm.
Na een aantal vangsten werd het tijd voor de fileertafel. Ook daar natuurlijk een drukte van belang. De één fileerde zijn eigen vis de ander gaf les aan beginnelingen en weer een ander fileerde ook even de vis van z'n buurman. Alles in een zeer gemoedelijke en prettige sfeer.
Aan het begin van de middag was er voor een ieder een of twee koppen overheerlijke snert, al dan niet met een broodje of andere versnapering.
's Middags, laat in de middag, zo tegen etenstijd stuiten we op een wrak dat veel en grote vissen gaf. Beren van kabeljauwen. Ze kwamen soms met twee of drie tegelijk boven water. De pikhaken werden dan ook veelvuldig gebruikt.

Tot onze spijt moest er om 18.00 uur gegeten worden; bami-saté en vla met slagroom (voor een enkeling slagroom met vla). Elly: "Het was wederom voortreffelijk."
Om 19.00 uur begon het feestelijke visvangfestijn gewoon opnieuw. Tot 21.00 uur was het vangen, fileren en vangen; wederom kwam alleen maar grote kabeljauw boven. Opvallend was dat er ook een aantal lengen werden gevangen; zeker een tiental stuks.
De grootste 4 kabeljauwen hadden allen de maat van 88 cm en werden gevangen door Richard Rohde, Rob van Bilsen, Ab Eygenhuysen en Alfred Hulsebos.
Folkert Viersen sloeg de grootste leng aan de haak enwel een exemplaar van ruim 1 meter.
Na een dag hard werken was het tijd voor de nodige fysieke ontspanning; lekker achterover op de bank al dan niet met een alcoholische versnapering en handzame hapjes.
Willem Drijver verzorgde, zeer tot ons genoegen een, geheel gratis, concert van ± 1 uur spelen op z'n accordeon. Werkelijk alles kwam voorbij, smartlappen beat, jazz en zeemansliederen en negro muziek. Schitterend; Willem, namens de club nogmaals bedankt. Vervolgens zocht een ieder moe maar voldaan vlot z'n kooi op.
Dinsdagmorgen ± 7.00 uur. Tjonge, wat is het mistig. Je kon geen 25 meter zien. Koud en vochtig bovendien. Dus eerst maar even een uitgebreid ontbijt bij Elly.
Om 8.00 uur begon Willem weer te stomen; richting NW, richting de witte bank op de 55ste breedte graad.
In goed overleg was er besloten nieuwe, nauwelijks beproefde wrakken te proberen.
In eerste instantie echter geen succes, of het beoogde wrak lag niet op de ingetekende plaats, of lag volledig onder het zand (dus geen vis); hoewel.... Ab ving overal vis. Hij ving verreweg de meesten.

Rond de klok van 12.00 uur vond Willem toch een wrakje waar wat te halen was. Ieder ving z'n visje, maar niet zo uitbundig als de dag ervoor. Wel werd er zelfs nog een pollak gevangen door Rob van Bilsen, 68 cm. Enfin, het weer was goed, de zon scheen, en de stemming was en bleef opperbest. Om ± 13.00 uur even een aantal gezonde harinkjes weg werken, wat wil een mens nog meer.
En zo tegen de klok van 17.00 uur nadat Willem ± 45 minuten gevaren had, een nieuw wrak met naar het scheen voldoende vis. Wat heet, reeds bij de eerste drift stond werkelijk elke hengel krom. Buffels van kabeljauwen kwamen bij tweeën ja zelf bij drieën tegelijk aan de oppervlakte. Willem en Sietse kregen het razend druk met de pikhaken.
Martijn ving die dag de langste, 87 cm. Maar ze waren niet alleen lang, ook breed en dik volgevreten. Zeer veel vis op de graad.

Ook de nodige leng kwam weer aan boord.
Maar de diksten en grootsten werden ook nu weer ....... verspeelt. Ze doken of het wrak in of wisten, tijdens de lange takeltocht naar boven, te ontkomen.
Marcel beleefde het dat z'n grootste kabelU, op de reling liggend, de strijd nog won en terug dook de donkere diepte in. Eeuwig jammer. Na het avondeten (zuurkool met een gehaktbal) snel nog even fileren en wederom kabeljauwen "meppen". Na de klok van achten werden wij en de vissen wat rustiger. Sommigen van ons maakten nog even een eindsprint (hè Martijn) maar de meesten waren uitgeteld. Na de laatste vissen te hebben gefileerd werden de kisten schoongemaakt en het dek opgeruimd. Toen was het tijd voor de nodige natjes en droogjes alsmede voor de laatste anekdoten en moppenrondes.

Na een verdiende nachtrust werd er door de meesten woensdagmorgen nog even gezamenlijk ontbeten in de haven van Lauwersoog.
Om ± 9.00 uur gingen wij, na uitgebreid afscheid genomen te hebben van onze vele visvrienden, huiswaarts. Met veel visfilets in de koelbox en een fantastische ervaring rijker.

Mannen, bedankt en tot een spoedig weerzien.

John Smit


 

 

ZHV Het Noorden en het makrelenfestijn
(door John Smit)
 
De twee makrelentochten van ZHV Het Noorden kenmerkten zich door slecht weer en kleine of weinig makrelen.
 
De eerste tocht vond plaats op zondag 5 juni 2011; uiteraard met De Dageraad. `s Morgens vroeg toen wij aan boord stapten stond er reeds een straffe wind; kracht 5.
De meesten vroegen zich af of het wel door zou gaan. Willem maakte aan alle onduidelijkheid een einde en bepaalde dat wij natuurlijk uit gingen varen. De golfhoogte viel wel mee en de windkracht zou wel af nemen. Tot aan het West gat was iedereen in een opperbeste stemming. Daarna ging het voor een aantal toch helaas mis. Zeeziekte. De meesten van de 45 zeevissers lieten zich niet uit het veld slaan en gingen vissen. Er werd die dag redelijk veel makreel gevangen; zo`n 20 per persoon gemiddeld. Alleen ze waren aan de kleine kant. Het vissen op zich was al een hele kunst; vallen en opstaan, blijven staan, golven ontwijken, vis-onthaken zonder jezelf te haken, veilig fileren enz. Het was een tocht met vele hindernissen, maar wel uitdagend. Eén visserman ( hij was voor het eerst mee op zee ) schoof een volle kuip met makrelen over het dek, richting de fileertafel, maar vergat dat het schip nogal schommelen kon. Halverwege viel de man op zijn knieën, schoof met kuip en al over het dek en kwam tegen de boordrand tot stilstand, waarbij hij op kop in de makrelen schoot. Vervolgens werd hij schoon gespoeld door een flinke portie buiswater. Ja Hans, zo gaat dat wel eens op zee. Maar geen nood; hij wil het volgend jaar graag weer mee.
Ondanks het ruige weer was de stemming bij de niet zeezieke vissers opperbest. Een gezellige dag uit en vis op de koop toe.
 
De tweede tocht, op jacht naar de makreel, vond plaats op maandag 18 juli 2011. Weer een straffe wind, kracht zes, maar nu uit het zuid zuid-west waaiend. De golfhoogte zou volgens Willem wel mee vallen. En hij kreeg gelijk; hooguit golven van 1.40 meter hoog. De 32 medevissers hadden er zin aan. Stemming was opperbest en het werd al snel gezellig in de kantine bij Diana. Op de Noordzee aangekomen bleek de visvangst niet mee te vallen. Gemiddeld nog geen tien makrelen de man c.q. vrouw. Jazeker vrouw, want die waren er ook aan boord. En dat vrouwen vissen kunnen hebben wij met Kim weer kunnen zien; die trok de ene na de andere vette makreel, (of doublet c.q. trio) uit het water. Volgens mij was ze goed voor minstens 20 stuks. Menig man kon daar niet aan tippen, ik had er bijvoorbeeld maar twee.
De grootste tegenstander van deze dag was echter de regen. Het viel met bakken uit de hemel. Het regende, het plensde urenlang. Sommigen hadden geen droge draad meer aan hun lijf, vraag bij gelegenheid maar eens aan Bouwinus; maar toch blijven vissen. Willem maakte mij het compliment: "Ik ben trots op deze ploeg, ze blijven ondanks alles gewoon vissen". In de haven van Lauwersoog aangekomen bleek het ook daar te regenen. Nat waren wij toch al, dus dat mocht de pret ook niet meer drukken.  Onder het motto; volgens jaar meer weer en dan beter, droger en meer vis, namen wij afscheid van elkaar en wensten elkaar een spoedig weerzien. 

 


 

 

Makreelvissen 2012

 

Op zondag 3 juni en op maandag 16 juli was het weer zover; makreelvissen.

 

Op beide dagen koos De Dageraad goed bezet met ongeveer 40 personen om 7.30 uur het ruime sop. Leden, niet leden, oude rotten in het vak, beginnelingen, ouden, jongen, mannen en vrouwen; kortom het was weer een bont gezelschap. De gebruikelijke werkzaamheden deden zich natuurlijk ook beide keren weer voor; kennismaken, sterke verhalen ( de vis groeit nergens meer en sneller als aan de bar ) tips en trucs, een natje en een droogje. Voor je het weet klinkt voor het eerst de toeter en gieren de brokken lood met daarboven de gevederde haken naar beneden, op weg naar de zo vel begeerde makrelen. Het begin was moeilijk; zowel op 3 juni als op 16 juli. Hier en daar kwam er een makreeltje boven water, maar de grote aantallen bleven uit. Maar de schippers Willem en Joost waren, zoals van ouds, weer zeer gedreven en verkasten zeer regelmatig. Want er zou en moest makreel gevangen worden. Met resultaat. Op beide dagen was er wel een uurtje waarop alle hengels krom stonden van de fel aanvallende makrelen. Resultaat aan het einde van de dag; de kuipen waren vol met gevangen makreel en kon er naar harte lust worden gefileerd. Willem, Joost en Diana bedankt voor het prettig vertoeven deze beide dagen en graag tot ziens bij het volgende makrelen festijn in 2013.

 

John.

 

 

 




 

 

Makrelentocht 19 juli 2010 MS Dageraad
(door John Smit)

 

 

Maandagmorgen om 6.30 uur stonden de eerste ongeduldige zeevissers ( o.a. Folkert en Ab ) reeds te wachten, aan dek van de Dageraad.  Tussen 6.30 en 7.30 uur stroomde het schip langzaam vol met 36  makrelenvissers en drie bemanningsleden, kapitein/stuurman Michiel, horecabazin Diana en kokshulp Willem.  Na een hartelijk welkom, introductie en hernieuwde kennismaking staken wij om 7.45 uur van wal. Een kalme Waddenzee tegemoet.  Het weer was fantastisch, geen wind, veel zon en een temperatuur van 24 graden.  Toen wij door het Westgat waren bleek ook de Noordzee een “spiegeltje”te zijn.  Michiel koos voor de  koers Zuid-West;  dus boven Ameland. Na twintig minuten klonk voor de eerste keer de toeter;  dus vissen maar. Iedereen was hoopvol gespannen. Echter er kwam geen enkele vis  boven water.  Ook de tweede “trek” gaf geen enkele vis. Dus verkassen maar; meer de Noordzee op. Na wederom 20 minuten “stomen” ondernamen wij een derde poging; en warempel er kwamen 5 a 6 visjes aan boord.  Nog verder de Noordzee op ontdekte Michiel een schooltje makrelen. Er werd direct redelijk gevangen; ze kwamen met drieen tegelijk aan boord. Bedrijvigheid alom; vissen, vangen, fileren, schoonmaken, paternosters reparen of vervangen, enz.

 

Iedereen was bezig, in een opperbeste stemming.  De oude rotten in het vak ( o.a. Hasker  en Ab ) vingen ongestoord  makreel na makreel. De introducee`s  juichten enthousiast bij de vangst van een “volle bak”, drie,vier of zelfs vijf makrelen in èèn keer. Er werden zelfs weddenschappen afgesloten tussen Wilma en haar zoon Jesse. ( Jesse won, met èèn hele makreel  verschil ). Een ander ( B.M. te W.  )  kreeg te horen dat hij, tijdens het vissen, 1 meter van de reling af moest blijven staan;  dat zou de visvangst ten goede komen.

 

Tijdens de nodige zoektochten naar de makreelscholen, werden de nodige viservaringen van de laatste tijd uitgewisseld, werden toekomstige reizen besproken en werden de nodige tips en truks gedeeld. Ook werden allerhande adviezen en wijze lessen ingewonnen. Zelfs de rookovenprocedure werd hier en daar besproken.

 

Inmiddels was keukenhulp Willem druk doende met bediening, koken, administratie, motorisch onderhoud en advisering. Willem, volgens ons  moet je liever stuurman willen zijn. Een veel relexter baantje.

 

Nadat een ieder zijn of haar visje ruimschoots had gevangen klonk, zeer tot onze spijt, drie maal de luchthoorn. Einde visvang festijn.  De vangst bleek  goed en ruim voldoende te zijn. Veel mooie grote vette makrelen. De topper van de dag bleek Ab te zijn; hij ving ruim 70 makrelen bijelkaar.   De terugtocht verliep, onder leiding van stuurman Jesse en kapitein Michiel, vlot en rustig.  Wij arriveerden om zes uur in Lauwersoog en  iedereen ging, na de nodige afscheidperikelen, huiswaarts. Een leuke ervaring en enkele makrelen rijker.

 

Dames en heren makreelvissers, namens  ZHV Het Noorden  zeer bedankt voor de aangename, ontspannen en visrijke makrelentocht. Graag tot de volgende keer. Diana, Willem, Michiel en Jesse bedankt voor de uitstekende dienstverlening, en ook graag tot een spoedig weerzien.

 

namens ZHV Het Noorden: John Smit.

 






 

 

De makrelen tochten 2013
(een verslag van John Smit)

 


Een tweetal zondagen zijn wij als ZHV Het Noorden met de Dageraad op stap geweest, op makrelen jacht. Hoewel het beide keren oergezellig was en mooi weer, kunnen wij over de vangsten kort zijn. De makrelen; ze waren er ( nog ) niet. Af en toe kwam er een makreeltje binnen, heel soms een twee of zelfs drietal. Maar de aantallen bleven uit. Gemiddelde vangst 10 per persoon ? Meer beslist niet. Enfin aan de schipper heeft het niet gelegen; die trok alles uit de kast om ons maar een paar makreeltjes te laten vangen. Maar ja, als zelf de huurhengels met vangstgarantie niet vingen, ja Willem; dan houdt alles op.
Volgende keer maar beter zou ik zo zeggen. Deelnemers bedankt voor de gezelligheid en voor het geduld. Ook namens Willem; die vond ons beide keren een pracht ploeg die zonder morren accepteerden dat de vis er ook best eens een keer niet kon zijn. Ja; want het heet vissen niet vangen.
 
Met de vriendelijke visgroet,
 
John.


 

 

Norge Hitra Kvenvaer, zeevisvakantie  juni 2009

 

 

 

Na een tweetal plezierige voorbereidingsvergaderingen, waarin alles werd geregeld, van color line overtocht tot chef ijs, is het dan eindelijk zover; vertrek naar Noorwegen. En wij; Hasker,Marcel,Cees,Peter,Henk,Dick en John hebben  vreselijk veel zin in de naderende vis vakantie.

 

Op maandagmorgen 15 juni 2009 vertrekken wij richting Kiel, om aldaar de boot te nemen richting Oslo. Wij checken in op de Color Magic van de Color line. En inderdaad, Magic is de juiste benaming, tjonge tjonge wat een schip. Alles is aanwezig, een complete winkelstraat, een casino, de ene na de andere bar en eetgelegenheid, een flitsende disco, een schitterend zonnedek, een zwembad en overal  live muziek. De prijzen van de alcoholische drankjes zijn overigens ook niet mals; echt Noors zullen wij maar zeggen.  Na een leuke middag/avond en een korte nacht reden wij om 10.30 uur van boord, op naar het eiland Hitra. Nog ongeveer 700 kilometers te gaan.

 

Nog voor wij de eerste stop, te Elverum, konden maken werden wij, tesamen met nog vele andere buitenlandse automobilisten, door de politie, massaal van de weg "geplukt".  De aldaar aanwezige douane controleerde, 30 kilometer boven Oslo, dus nog even op teveel meegenomen alcoholische versnaperingen en sigaretten.  Gelukkig kropen wij door de mazen van het net en mochten na een goed gesprek in het Noors gewoon ( zonder controle en zonder uitpakken van de bagage ) onze weg vervolgen. De rest van de reis was mooi en indrukwekkend.  Moe maar voldaan kwamen wij om 19.50 uur in Kvenvaer aan.

 

Snel alles uitgepakt en ingericht, nog even een goede maaltijd gemaakt en gegeten en vervolgens onderuitgezakt de dag beëindigd met een wel verdiende borrel... of twee. Overigens werden onze beide koks, Hasker en Cees nog benoemd tot "Ludwigsen en Knutsen". Aan beiden werd een zeer herkenbaar T.Shirt uitgereikt, met de verplichting deze te dragen tijdens hun kookkunst werkzaamheden. Tevens werd Dick, zeer tot zijn vreugde, benoemd tot "Chef ijs ".

 

Woensdag 17 juni ; onze eerste echte visdag. Wij hadden besloten om op deze dag op grote platvissen te gaan vissen. Hengels opgetuigd, bootjes ingericht, de kaart bestudeerd, aas mee en varen maar, op naar de platvis gronden. Omdat wij na twee uren vissen nog geen enkele platvis hadden gevangen, zelfs geen beet hadden gezien; zijn wij maar van tactiek gaan veranderen en zijn op rondvis gaan vissen. Uiteindelijk kwamen er een viertal leuke kabeljauwen, twee koolvissen en twee lengen in de boot. Nog niet veel, maar enfin 'de kop was eraf'.

 

Donderdagmorgen bleek dat de weergoden ons niet goed gezind waren. Regen en wat erger was, veel wind, ongeveer windkracht 6 uit het zuiden. Maar hoe dan ook, wij wilden weer vissen. Op de oceaan was geen optie, dus dan maar in de fjorden.  Helgebosfjorden bleek de beste optie. Zo gezegd zo gedaan.  Echter het vissen overdag bleek matig te zijn;  slechts 1 grote kabeljauw en een mooie pollak  werden er gevangen. 's Avonds hebben  henk john en dick hun geluk nog beproefd op de Ramsoyfjorden. Zij vingen voornamelijk kleine koolvissen, tot dat henk op het idee kwam om het eens met een stripje vis te proberen.  Dat had enig succes, hij ving menig leng en lom en een aantal pollakken met zijn wapperlijntje naar eigen ontwerp.

 

Vrijdagmorgen uitgeslapen en rustig aangedaan,hoewel; Cees moest natuurlijk wel even een deel van de marathonafstand lopen. Na anderhalf uur had hij er 22 kilometer opzitten, heuveltje op en heuveltje af. Moe maar voldaan plofte hij bij ons de huiskamer binnen. Cees jongen, petje af hoor. De meesten van ons zijn al beroerd bij alleen nog maar de gedachte.  's  Middags zijn dick peter john en henk met een bootje, overigens een snelle aluminium boot met 100 pk erachter, de oceaan op gegaan waar enige kabeljauwen en koolvisjes werden gevangen. Henk bracht, tot zijn groot verdriet vele lom exemplaren binnenboord. Lollypops zoals hij ze noemde. Later bleken de noren en duitsers deze vissen graag te willen fileren en op te eten, dit in tegenstelling tot de smaak van onze groep. Cees en Hasker wilden het die middag nog graag eens  proberen op platvis, met als resultaat 1 rode poon. 's Avonds zijn wij naar Trondheim gereden om Marcel van het vliegtuig te halen. Hij kwam om arbeidstechnische redenen  vier dagen later.  Enfin vanaf dat moment was de club dan eindelijk kompleet.

 

Zaterdagmorgen, cees en dick renden een groot deel van de marathon, hasker voldeed aan zijn koks verplichtingen en marcel peter john en henk kozen voor het ruime sop en struinden de oceaan af op jacht naar vis. Voornamelijk koolvis.  Na het fileren werd er gegeten en om zes uur 's avonds  stonden wij aan boord van de door ons afgehuurde catamaran. Na een hartelijk weerzien met de kapitein Guido staken wij van wal richting Orneklakken, een half uurtje varen boven het eiland Froya. Aldaar aangekomen werd er op 220 meter diepte eerst gevist op roodbaars. Na anderhalf uur lagen er 16 mooie roodbaarzen in de ton, gemiddeld 40 cm per stuk. In overleg met Guido werd er besloten over te gaan op de rondvis visserij.  Na een kwartiertje verkassen bleek er op 80 tot 100 meter diepte gevist te kunnen worden. John haalde als eerste een mooie kabeljauw van 102 cm boven water.  Deze verbleekte echter bij de vis die Cees en Marcel het water uit takelden. Allebeide een koolvis van precies 114 cm. Tijdens het meten en wegen van de beide giganten stond Peter opeens te zweten en te vechten met een beer van een koolvis. Na tien minuten vechten won hij het van de vis en sleurde een koolvis van 120 cm op het dek. Gewicht 15 kilo. Dit exemplaar bleek aan het einde van de trip de langste van allen te zijn. Het leverde hem in ieder geval een mooie, door Hasker beschikbaar gestelde, fles Schotse whiskey op. Hasker trok de ene na de andere kabelU boven water, en dick volgde zijn voordeeld met een exemplaar van 114 cm en ruim 12 kilo zwaar. Henk en Marcel trokken de ene na de andere koolvis boven 100 cm boven water, echter Cees ving die avond de meesten boven 100 cm en ving ook nog even een drietal haaitjes van 80 cm per stuk; twee doornhaaitjes en een gevlekte haai. Cees verspeelde echter een kapitale schelvis,eentje van boven de 100 cm.Die kwam bovenin het water los een kon net voor de inslag van de gaf ontsnappen, de diepte in.  Een ieder deed zijn stinkende best om  het record van 120 cm te verbeteren.  Exemplaren van 115 en 116 cm werden er nog volop gevangen, echter het record van Peter werd niet meer  gebroken. Na zes uren hard werken lag er 450 kilo vis in de kuipen, bijelkaar gevangen door zeven, tot op het bot vermoeide, vissermannen. Werkelijk dit hadden wij nog nooit beleefd.  54 vissen,waarvan 21 stuks boven 100 cm, in totaal  450 kilo zwaar; waarbij nog gezegd dient te worden dat wij de velen lommen terug gezet hebben. Zo ongeveer  15 in getal.Die telden wij dus nog niet eens mee.  Bij thuiskomst hebben wij de vangst  uitgespreid op de kade, voor de nodige te maken foto's. Nadien is de vis in de koeling geplaatst en op ijs gezet,  aan fileren hadden wij na zo'n trip niet veel zin meer. Na er een borrel op te hebben genomen zijn wij moe maar voldaan in onze kooien gekropen.

 

Zondagmorgen, na het uitgebreidde ontbijt van knudsen en ludvigsen, moest er worden gefileerd. Met zes man aan de fileertafel kwam er reeds snel enig schot in de voorraad te fileren vis. Omdat wij vonden dat wij niet alle gevangen vis voor ons zelf dienden te houden zijn er enige exemplaren gratis verstrekt aan de plaatselijke bevolking en aan onze duitse visserburen. Ze moesten echter zelf fileren, of zoals de duitsers zeggen filiteren. 's Middags rustig aangedaan nog even nagenietend van de vorige dag.  's Avonds wederom op stap met Guide en de catamaran; richting Orneklakken. 

 

Met de prachtige dag van gisteren in gedachten, besloten wij het nog eens dunnetjes over te doen. Eerst maar weer op de Roodbaars. Aas op de haken gezet, 800 gram lood aan de lijn en zakken met de hele zaak, 220 meter naar beneden. Er stond weinig stroom en geen wind, dus ideaal. Peter haalde als eerste een mooie roodbaars naar boven, en al ras volgen de anderen hem. Cees ving de grootste Roodbaars van deze vakantie; lengte 48 cm. Na een kleine 2 uur  takelen moest er maar worden verkast; richting   de hotspot van gisteren. Na een kleine 40 minuten varen, onder het genot van een biertje of iets dergelijks en de muziek van "Ram(p)stein" was het weer zover. Verwachtingsvol suisden de  beaasde lijnen naar beneden.  Eerst bleef het rustig, maar na tien minuten bogen de hengels wederom krom onder het geweld van de azende vissen. Wederom koolvis giganten. Na verloop van tijd besloten wij om de,vanaf dat moment te vangen koolvissen maar terug te zetten. Tien minuten later dreven er drie grote koolvissen ( ongeveer 115 cm per stuk ) op het water van de oceaan. De vissen waren dusdanig vermoeid dat ze niet meer op eigen kracht naar beneden  konden zwemmen. De plaatselijke meeuwen hadden dit snel door en begonnen  de vissen op hun eigen manier te fileren. Wij vonden dit niet om aan te zien.  Wij zijn  terug gevaren en hebben de drie vissen alsnog uit het water opgepikt  en ze bij hun reeds gevangen soortgenoten in de kuipen gelegd. Terug gekomen in de haven van Kvenvaer bleken er  twaalf mooie Roodbaarzen gevangen te zijn en 36 stuks rondvis; kabeljauw, pollak, leng en koolvis. Negentien stuks bleken langer te zijn als 100 cm.  Wederom een fantastische ervaring. Het vis snel even op ijs in de koeling gezet en tot slot 's morgens om 6.00 uur met elkaar nog even een borrel en een hapje op de wederom zeer goede vangst genomen, en toen snel de kooien  in.

 

's Maandags,  vroeg in de middag ontbijten en daarna vlug maar weer fileren. De visfilets in de diepvries gemaakt en het fileer hok weer spik en span achtergelaten.  Later die middag nog snel even naar Filan voor de nodige boodschappen en souveniers, en natuurlijk even een overdekt terrasje gepikt.Tegen zessen stond er wederom een uitgebreidde maaltijd klaar. Wij waren toch maar mooi blij met onze beide koks; tjonge wat kunnen die kerels koken. Alles  kwam dit week voorbij; bonesoep, chinees, een zeer smakelijke gehaktschotel en vis natuurlijk, veel verse vis. Overheerlijk.  Knutsen en Ludwigsen; alsnog van harte bedankt. Na het avondeten   verorberd te hebben zijn wij natuurlijk nog even gaan vissen. In de kleine bootjes naar Titran ( de vuurtoren ). Vele stukken afgevist maar niet de giganten kunnen vinden. Alleen Henk ving aan zijn romantisch gevaarlijke visvang contructie weer de nodige koolvissen en lolypops.

 

Dinsdag, 23 juni; Henk en Dick kregen niet genoeg van het vissen, en zij tuften met een kleine snelle boot richting de oceaan. De vangst, 6 mooie kabeljauwen, hebben zij maar aan een paar gelukkige noren gegeven.  Fileren had geen zin meer, want diepvriezen lukte  niet meer. Wij moesten immers weer naar Nederland afreizen.   Dus 's middags inpakken, schoonmaken, opmaken en  vis in de coleman boxen inpakken. Nog even een paar uurtjes slaap pakken en dan afreizen naar Oslo.

 

Om 23.00 uur vertrokken wij. Een prachtige reis tegemoet gaand. Onderweg hebben wij tientallen herten en een aantal vossen gezien. Ook reden wij bij een eland langs die met twee kalfjes in de berm stonden te grazen. Een schitterend gezicht. Het weer was erg goed en de weg rustig; zodat wij om negen uur 's morgens reeds op de Colorline- parkeerplaats in Oslo stonden. Het was er warm, ongeveer 26 graden. Dus maar even met de bus naar het centrum van Oslo. In de haven  nog even een terrasje gepakt en vervolgens  weer richting de boot. Op de boot was het een drukte van belang. Vele zonaanbidders en drinkebroers. Wij deden natuurlijk driftig mee. Enfin, eten, drinken, feesten en slapen; het vaste ritueel aan boord. En ik moet zeggen; wel  erg gezellig hoor. De reis door Duitsland verliep erg voorspoedig en maakte dat wij reeds laat in de middag allen weer veilig thuis arriveerden. Een prachtige ervaring rijker en voorzien van vele verhalen kunnen wij eerst wel weer verder. Tot volgend jaar zullen wij maar zeggen.

 

Ha det bra og pa  gjensyn.

 

John Smit   


 

 

Arnoy Brygge; Noorwegen; 2012.

 

 

 

Voor de derde keer naar Arnoy Brygge. Dat was wat wij wilden. Peter, Henk, Dick en John besloten dat Noorwegen ook in 2012 bezocht moest worden. Lynne, de vrouw van Henk, stond te popelen om ook eens een keer mee te gaan. Ook Joop was enthousiast geworden. Dus na enig overleg en wat geregel over transport, bagage en tijdstippen zijn wij met zes personen naar Noorwegen afgereisd. Peter vertrok met Lynne en Joop per auto en bagage via de Color line overtocht op maandag 16 september naar het mooie eiland Nord Arnoya. Na kapteinsdiner en frokosten op de Color magic en een goed verblijf in het hotel te Matjavatn, en een prachtige reis door Noorwegen moesten Peter, Joop en Lynne de laatste horde nog nemen. De overtocht van Horsdal naar Sur Arnoy. Na aankomst te Horsdal bleek de Ferry boot reeds volgeboekt en moest er twee uur worden gewacht. Ook de tweede poging leek te stranden door reeds geboekte overtocht plaatsen. Dit evenwel schoot Lynne in het verkeerde keelgat en na enige, niet misverstaande woedende Engelse blikken, koos de Noorse kapitein eieren voor zijn geld en liet het Nederlandse visgezelschap toe op de boot, om zodoende toch nog de laatste overtocht te kunnen maken. Dat Lynne tijdens de overtocht ook nog de koffie van de bemanning wenste te consumeren werd niet echt gewaardeerd, en dus werd mevrouw resoluut terug naar de auto gestuurd.   Henk, Dick en John vertrokken op woensdag 18 september per vliegtuig vanaf Schiphol, via Oslo Gardemoen naar Bodo. Daarna in de taxi naar het centrum van de stad en vervolgens per taxi terug naar het vliegveld en vervolgens in een busje naar Sandhornoy. Daarna met een klein bootje naar Arnoy Brygge. Kortom, na enig gereis middels allerlei vervoersmiddelen troffen wij elkaar woensdags avond in rorbu no. twee. Na iets gegeten en gedronken te hebben zijn wij moe en afgereisd naar bed gegaan.

 

Na een stevig ontbijt zijn de hengels en overige visbenodigdheden klaar gemaakt, de boten ingericht en na enige instructies van Therese te hebben aangehoord zijn wij vertrokken naar Fleine. Vissen, eindelijk vissen. Joop, Dick en Kaptein Henk in boot no. twee. Lynne, Peter en John in boot no. één. In de omgeving van Fleina was het goed toeven. Er werd weer van alles gevangen; heilbot, kabeljauw, schelvis, leng, lom en koolvis. Ook werd er een walvis gespot op zo'n 40 meter van de boot. Het bleek een zgn. Havwhale te zijn van ongeveer 14 meter lang. Een schitterende, maar korte ervaring. Dick sloeg een koolvis van 1 meter aan de haak en Henk ving een heilbot van 12,5 kg die precies 1 meter lang was. Peter wist een kabeljauw te vangen van 10 kg plus en 105 cm lang. Joop en Lynne genoten met volle teugen. Lynne ving haar eerste koolvis ooit; een mooi exemplaar van 80 cm. Joop verschalkte direct maar even een koolvis van 90 cm plus. Hij was stom verbaasd over de kracht van zo`n vis en raakte er niet of nauwelijks meer over uitgepraat. De eerste visdag was perfect verlopen. Na fileren, krabbenfuik zetten en eten koken nog even een kleintje klaverjas gespeeld. Om half tien kwam de eigenaar van het resort, John Kristian even op bezoek. Een feest van herkenning en vriendschappelijke omgang. Na drie uur lang zeer gezellig en ontspannend bij elkaar te zijn geweest vond JK het welletjes; hij moest de volgende dag vroeg weer op. Onder het genot van verdere alcoholische versnaperingen en hier en daar nog een klein knabbeltje bespraken wij de plannen voor de tweede visdag. Peter en Henk stelden voor om maar naar “buiten” naar Midskallen te gaan, omdat de weersvoorspellingen erg gunstig leken. Vrijdag bleek het inderdaad mooi weer te zijn; geen wind, droog en een mooi zonnetje. Op naar Midskallen, naar de open oceaan. Onderweg nog even bij een eilandje aan, om aldaar een paar aasvisjes te vangen. Los van de aasvisjes die wij er inderdaad vingen, bleken er ook grotere vissen rond te zwemmen. Er kwamen exemplaren boven van 80 à 90 cm. Na een uurtje vissen toch maar doorstomen naar Midskallen, om nog grotere exemplaren te vangen. En dat lukte. Aan het einde van de dag bleken er diverse kabeljauwen van boven de 100 cm te zijn gevangen. Dick kabeljauw van 100cm lang en 11,5 kg zwaar. Peter ving een kabeljauw van 103 cm en 13 kg zwaar. John spande echter de kroon met een kabeljauw van 110 cm lang en 15 kg zwaar. Lynne verspeelde helaas een mooie vis en Joop? Ja, Joop verbaasde zich keer op keer dat er zulke grote vissen konden worden gevangen. Peter trok ondertussen ook nog even heilbot uit het water. Na terugkomst op Arnoy Brygge hebben wij naar hartelust gefileerd. Henk, Peter en John fileerden de vis en Dick sorteerde en verpakte e.e.a., om vervolgens de diepvries er mee te vullen. Joop bleek erg leergierig en werd door Henk in de geheimen van de fileerkunst ingewijd. Hij kon de dagen erna ook zijn steentje bijdragen. `s Avonds gegeten; à la Lynne. Vis uiteraard ( kabeljauw, schelvis en heilbot ), salade en nasi. Uit de kunst.

 

Zaterdag. Lynne, Peter, Dick en John besloten om Bodo te gaan bezoeken. Henk en Joop waren zo met het visvirus besmet dat zij besloten te gaan vissen. Ondanks een straffe wind gingen beide mannen hun geluk beproeven op de open oceaan; op Midskallen. Joop ving aldaar zijn PR kabeljauw van ruim 12 kg; en was uiteraard uiterst tevreden. Na nog enige grote exemplaren te hebben gevangen trok de wind dusdanig aan dat doorvissen geen optie was en besloten beide heren huiswaarts te keren. De anderen vermaakten zich ondertussen goed in een regenachtig Bodo. Na enig winkelen en enig natje en droogje keerden ook zij om 5 uur terug naar Rorbu 2. Na een lekkere maaltijd (o.a. fish-cakes ) zijn Peter en John nog even buitengaats gegaan; nog even vissen. Ook zij kunnen het niet laten. Schelvis en kabeljauw waren hun deel. Na terugkomst nog even een borreltje gedronken met elkaar en met onze noord Duitse buren uit Emden. Erg gezellig maar laat op bed natuurlijk.

 

`Zondags stond er veel wind en viel er veel regen. Er bleek niet veel vis te vangen die dag. Zelfs de visgids kwam met niets terug in de haven. Wij vingen wat kleine kabeljauw en een paar fatsoenlijke schelvissen. Lekkere vis overigens. De krabbenvangst ging echter gewoon goed door. Twee fuiken en in elke fuik zo`n tien grote grijpgrage krabben. `s Avonds wederom kleintje klaverjas. Met het mes op tafel; als U begrijpt wat ik bedoel. Op de gezonde manier overigens. Een borreltje en een knabbeltje en de avond was maar zo weer voorbij.

 

Maandag was de dag der platvissen. Henk; heilbot 80 cm 6 kg, Peter; schol 46 cm. John; schar 43 cm. Dat Henk soms vreemd vist, ja dat is bekend; maar wist U dat hij het presteert om twee vissen aan 1 pilker te vangen! Eén vis aan de haak en 1 aan de wartel. Ook Peter verstaat die kunst en ving aan een drietand eveneens twee vissen; een roodbaars en een wijting. Voorts werd er die dag grote Leng en Lom gevangen. Enkele keren werd er een zeearend gespot en zagen wij koolvisjes helemaal boven in het water rondjes zwemmen met wel 100 tegelijk. Wij vroegen ons af: Wat zou daar onder zwemmen. Ondanks onze pogingen kwamen wij daar niet achter.

 

Dinsdag; veel wind kracht 5 bfr. Vissen in het fjord, dus tevreden zijn met kleine vissen; hoewel 70 à 80 cm kabeljauwen is leuk vissen. `s Middags ging de wind liggen, dus op naar open zee. Echter niet de verwachtte grote vissen kunnen verschalken. De vis liet dusdanig verstek gaan dat Henk erbij in slaap viel. ( die man slaapt overigens overal en op elk moment. ) Na het dagelijkse krabbenfestijn en de gewoonlijke fileerwerkzaamheden hebben wij lekker gegeten. Vis/mosterdsoep met een uitgebreide vissalade en de nodige kibbelingen. Ja, ik hoor U denken “waar laten ze het”. `s Avonds kwam John Kristian nog even op bezoek en wees ons nog op een enkele “hotspot”. Ook drukte hij ons op het hart om vooral zijn ouders eens te bezoeken. Na een gezellige avond natuurlijk laat op bed.

 

Woensdag de tips van John Kristian maar eens afgevist. Overigens een prachtige dag. Geen wind, warm zonnetje, dus vissen op de oceaan, eind september in je T shirtje. Wat wil je nog meer? Ja vis natuurlijk. Dat viel tegen die dag. Er viel niet veel te vangen; dus Henk viel weer in slaap en de rest genoot van de natuur en ontstreste volledig. Schelvissen en kabeljauwen van 80 à 90 cm werden er nog wel gevangen, maar niet de exemplaren van 100 cm plus. Na de gebruikelijke krabbenvangst en onze fileer werkzaamheden eerst maar eventjes een lekker potje bier en een knabbeltje. Vervolgens heerlijk gegeten à la Lynne en Henk; vis, heel veel vis.

 

Donderdag; alweer de laatste visdag. Peter had kennissen van hem, die op wandelvakantie in noord Norge waren, beloofd de schoonheid van Noorwegen vanaf het water te laten zien. Hij was dus een groot deel van de dag onder de pannen. Dick had zichzelf een rustdag beloofd en Joop had meer als genoeg gevangen en ook hij vond dat hij het rustig aan moest doen. Dus gingen Lynne, Henk en John met z`n drietjes op pad. Met boot 1 naar een door John Kristian aangegeven mooie locatie. Het bleek de moeite waard. Mooie kabeljauwen en schelvissen werden er gevangen. Tot John plotseling een felle aanbeet kreeg te verwerken. Hengel krom en John krom. Na een langdurig gevecht kwam de vis plotseling los en de mooie zilverkleurige bananen-pilker vloog hem haast tegen het hoofd. De vis moest in de laatste meter nog losgekomen zijn. Wij hadden echter geen vis kunnen constateren in het oppervlakte water. Het moest dus haast wel een heilbot zijn geweest. Helaas had de vis deze keer gewonnen. Volgend jaar maar weer; kan hij nog een beetje groeien. En wij weten waar deze ontsnapte heilbot woont; ha,ha. Terug in de haven was het schoonmaken geblazen; het huisje, de boten, ons eigen materiaal en natuurlijk alvast een beetje inpakken. Na douche en omkleden maar weer eens lekker gegeten. Daarna hebben wij Jon en zijn vrouw ( de ouders van John Kristian ) bezocht op de boerderij. Geheel volgens wens en afspraak met deze Arnoyanen. Het werd een geweldige avond. Wij werden zeer gastvrij ontvangen met drie soorten taart, koffie, wafels en echte cognac; enz. John kon zijn in Nederland geleerde Noorse taal naar harte lust in de praktijk brengen (moeder Karlsen spreekt alleen maar Noors ) en de anderen brachten hun Engels in de praktijk met Jon en John Kristian; die inmiddels ook gearriveerd was. Aan het einde van ons bezoek hebben wij de kantoren en werkplaats van JK nog bezichtigd, en na een warm tot ziens ( ha det bra og til nesten ar) hebben wij Therese nog even bezocht om de volgende vakantie, 2013, vast te leggen. De volgende dag moesten wij vroeg uit de veren. Na een stevig ontbijt vertrokken Henk, Dick en John met de Ferry naar Bodo, om aldaar het vliegtuig te nemen naar Oslo, Kopenhagen en Schiphol. Lynne, Peter en Joop vertrokken met de auto naar Horsdal om vervolgens middels een mooie indrukwekkende reis door Noorwegen en een mooie overtocht Oslo-Kiel, via Duitsland naar huis terug te reizen. Zij kwamen moe maar voldaan op maandag weer terug van een enerverende en erg mooie visvakantie. En geloof het of niet; maar een maand na thuiskomst waren wij al weer bezig met de visvakantie 2013. Norge vi komm tilbake.

 

 

 

Namens allen; John.


 

 

Vangstverslag Meerdaagse kabeljauwtocht 2010
(door Alfred Hulsebos)

 

 

 

Voor de doorgewinterde zeevisser is dit een bekend fenomeen.

 

Dagen voor vertrek kijk je al wat de wind doet en hoe groot de kans is dat de reis die je hebt geboekt, doorgaat.

 

En dan is daar het verlossende telefoontje: Het gaat door!!!

 

De spullen stonden al lang klaar, maar om zeker te zijn dat je alles bij je hebt wordt de materiaal kist nog 1 extra keer omgekeerd en de inhoud ervan bekeken.

 

Spullen genoeg voor een wrakkentocht van 14 dagen…

 

Inpakken en wegwezen dan maar.  De reis naar Lauwersoog liep voorspoedig en er was zelfs tijd om kibbeling met friet te kopen bij Vissers Vis.

 

Daarna doorgereden naar de Dageraad die in haar blauwe gedaante al zeer uitnodigend lag te dobberen.

 

Er stond nog wel wat wind maar die zou afzwakken tot kracht 2 de komende dagen. Auto geparkeerd en eens aan dek kijken of er nog bekenden waren. Hans van Veluwe was er met zijn vaste maten Jan en Henri. Maar gelukkig was ik niet de enige van ZHV Het Noorden. Henk Steutel met zijn maat Dickie, en voor mij een nieuw gezicht,  de webmaster Rene Bultstra.

 

Het is altijd goed te zien als er nieuwe aanwas in de club is, en zeker als deze zo actief is als Rene.

 

Want een website bouwen en bijhouden, dat is meer werk dan menigeen denkt.

 

Maar goed, auto uitgepakt en besloten om maar eens lekker voorop te gaan zitten. Meestal zit je daar alleen, maar dat hindert niet. Is het lekker rustig en kan je een beetje experimenteren.

 

Daarna terug gegaan naar het achterdek om lekker een beetje te ouwenelen. Je hebt elkaar immers een poosje niet meer gezien dus leuk om even weer de verhalen te vertellen.

 

Vanwege de kou en inkomende duisternis, verplaatste het gezelschap zich naar binnen en voor sommigen werd het heel laat. Nah ja, of vroeg net hoe je het bekijkt.

 

Na een nacht te hebben gestoomd richting oost, ging 's ochtends al vrij vroeg de toeter. Uurtje of 8 als ik me niet vergis. De eerste wrakken had Willem gevonden en lagen klaar om de gul prijs te geven die misschien wel in groten getale aanwezig zou kunnen zijn.

 

De eerste drift was dun, de tweede werd iets beter maar Willem besloot dat er geen derde drift meer zou komen. Wrakken genoeg dus op naar de volgende..

 

Nu ga ik niet de hele meerdaagse van minuut tot minuut beschrijven.  Maar deze groep had wel enorm veel lol met elkaar. En dat blijft heerlijk om te zien. Immers iedereen geniet op zijn/haar manier..

 

Later die dag wist Henk Steutel een pracht vangst te doen op een van de wrakken. 87 cm dus een kanjerbadge volgens de Zeehengelsport. Dus foto’s genomen en beloofd deze op te sturen…

 

Maar als je in de bakken keek, deden de drie maten het überhaupt niet slecht. Er lagen prachtige, gezonden vissen in. Het formaat was wel jammer, maar daar konden de drie musketiers niets aan doen. De vis was in doorsnee erg jong. Maar daarom misschien wel veel lekkerder…

 

Achter op het dek ving Hans van Veluwe ook nog een pracht exemplaar. Maar ik denk dat er maar een handjevol  grove vis gevangen werd. Waarbij de vis van Henk zondermeer de grootste was.

 

Dit is natuurlijk wel een eigenaardig verschijnsel. Want in voorgaande jaren zagen we de jonge jaarklassen niet alleen de grovere gullen van de wrakken komen. Het is natuurlijk wel een goed verschijnsel dat er weer jonge vis aanzwemt. Misschien volgen de grootten wel.

 

De tweede dag heb ik zelf niet meer gevist. Puur omdat ik diezelfde week een tocht met de Tender had gedaan en voldoende vis in de vriezer had. Anderzijds was de maat mij te klein. Ik vind het zonde om dat jonge spul te haken om vervolgens toch weer terug te zetten. En de kans dat je de tweede dag nog echte grove gul vangt, leek me in deze situatie uiterst uitzonderlijk. Maar het leuke van het niet vissen, is dat je prima de tijd hebt om eens rustig naar een ieder kan gaan kijken.

 

Je ziet de meest uiteenlopende manieren van vissen, maar ook de “geheime” recepten van deze en gene. Verder is de bemanning altijd in voor een praatje en heeft Willem overal wel een verklaring of idee over. Dat is nu eenmaal erg onderhoudend.

 

Het merendeel van de aanwezige sportvissers was nog druk aan het fileren toen Willem drie keer toeterde en hiermee te kennen gaf dat de visserij voor deze tocht , ten einde was. De inmiddels befaamde haringen werden vers opgemaakt en wisten hun weg te vinden naar de liefhebbers. Diegene die geen haring lustte, kreeg een broodje met gekookt ei…

 

Koelboxen met prachtig gefileerde verse vis, kon naar de auto getild worden toen we omstreeks een uurtje of 16:00 de haven binnen liepen. Nieuwe vriendschappen werden een goede reis naar huis gewenst en een ieder hoopte elkaar in goede gezondheid weer te zien op de volgende meerdaagse reis.


 

 

Vistrip Klintegaarden Sanstrup nabij Grenaa Denemarken 19 t/m/ 23 oktober 2007

 

Woensdagmorgen om 05.00 uur stonden er acht leden van de ZeeHengelsportVereniging Het Noorden klaar om de grote sprong naar Denemarken te maken.
In drie afgeladen auto’s werd de goed verlopen heenreis afgelegd. Een koffie en snackstop waren uiteraard ingebouwd.
Om ongeveer 15.15 uur arriveerden wij te Sangstrup.In woonboerderij Klintegaarden werden wij hartelijk welkom geheten door Poul en Toni Moller.
Na inkwartiering, inrichting van de slaapkamers, het “vullen”van de keuken/kantine, een welkomsdrankje en hengels opbouwen zijn wij nog een uurtje of twee gaan vissen vlak bij huis op ongeveer 10 minuten lopen/klauteren. Vangst: 1 mooie bot door John en twee zeebaarsjes gevangen door Peter.

Klokslag 19.00 uur werd er gegeten, Deens natuurlijk, dus twee stukken vlees, twee soorten aardappel gerecht, twee soorten groente en als nachtisch een zwaar op de maag liggende zoetigheid. De rest van de avond kwamen de verhalen los, werd er gekaart en werd het nodige natte en droge genuttigd. Het werd natuurlijk weer veel te laat.

Donderdag; na het ontbijt op naar Grenaa, naar de beroemde pieren. De vangsten waren echter slecht. Thijs twee mooie botten, Andries,Martijn en Albert allen1 mooie grote bot. Toen om drie uur de regen in alle hevigheid losbarstte besloten wij naar huis te gaan. Een illusie rijker. Albert en John besloten nog even rond te rijden; nog even een nieuwe stek opzoeken voor de vrijdag. Het werd uiteindelijk Gjerrild klint. Na de maaltijd, kaartje en TV ging een ieder vroeg naar bed; men had de vorige avond blijkbaar nog in de benen c.q. maag of hoofd.

Vrijdags dus Gjerrild klint. Een mooie locatie; stenen/kiezel strand, redelijk diep water binnen werpafstand. Aan het einde van de dag bleek het volgende: Peter: 1 vis , niemand wist wat voor een, Cees 1 grote bot, Thijs 4 botten en 1 grote schol 49 cm een echte joekel,Martijn 2 botten 1 pieterman en 1 mini zeeduivel, Kristian 4 grote botten ( de eersten sinds lange tijd ), John 3 botten en Andries was spekkoper met 6 grote gezonde botten. ’s Avonds mocht Cees even zijn kookkunsten botvieren; allen kregen een perfect gebakken platvis voorgeschoteld. Inderdaad Cees, gebakken bot kan erg lekker zijn.

Zaterdag 22 september 2007. Op naar de pieren van Bonnerup. Er zijn aldaar mooie visplaatsen aangelegd. Goed bereikbaar, vlak en veilig. Dus snel geïnstalleerd en vissen maar. De vangsten bleken echter tegen te vallen; zelfs de aanwezige “locals” bleken niets te vangen. Na vier uur vissen bleek het volgende: Albert 1 bot John 1 tarbot en Andries 1 bot. De rest ving echt “bot”.

’s Middags nog even de Put en Take van Fornaes uitgeprobeerd, echter zonder het beoogde resultaat. Alhoewel, Thijs ving aan zeepieren, zelf tot twee maal toe, een baars. Die beesten vreten ook werkelijk alles. Om vier uur op naar “huis”. Schoonmaken, inpakken, overheerlijk eten en gezellig nog even de laatste avond nababbelen. Wij kwamen tot de conclusie dat de vangsten slecht waren te noemen, echter de gezelligheid heeft veel vergoed. Bijzonder leuk was het feit dat degene die voor het eerst me waren naar Denemarken de meeste en grootste vissen vingen.
Op Zondag werd de terugreis ondernomen. Na een uitstekend ontbijt en een warm afscheid van Poul en Toni vertrokken wij om 09.00 uur. Alles liep op rolletjes, tot 100 km voor Hamburg. Peter zijn mooie SUV hield er mee op. Na te zijn gerepareerd door de Adac, kwam hij 10 km na Hamburg voor de tweede keer stil te staan. Een tweede reparatie hielp; tot Bremen. Toen was het echt gebeurt met de mooie, ruime SUV. Enfin, Peter en Albert betrokken in Bremen een hotel en zaten zodoende om 21.00 uur al weer aan de Bar, onder het genot van een bacardi- cola.

’s Maandags werd de SUV met de inzittenden thuis gebracht d.m.v. van een grote sleepwagen. Eind goed al goed, zal ik maar zeggen. Mannen “stief” bedankt voor de gezelligheid, de wijze lessen en de aangename beleving van de zee- vis- sport. Hopelijk tot volgend jaar. John

 

 


 

 

Noorwegen vakantie 2013

 

 

 

Arnoya 2013. Met acht personen dit jaar; dus een volle bak. Lynne en Henk, Albert, Peter, Joop, Dick, Hasker en John waren de deelnemers dit jaar. Vijf personen reisden met de auto in drie dagen naar Arnoya; en drie man namen het vliegtuig; van Schiphol via Oslo naar Bodo.
Na een voorbereidingsavond en een gezellige overleg-BBQ was het op vrijdag 30 augustus dan eindelijk zover. De ploeg van 5 reisden af naar ons geliefde Noorwegen. Eerst via de bekende bootverbinding Kiel/Oslo. In Oslo aangekomen werd er eerst een bezoek gebracht aan de douane; want wij hadden onderling afgesproken dat wij het te veel ( veel te veel ) aan alcoholische dranken keurig aan zouden geven. ( want drank kopen in Nederland en aangeven in Oslo is nog steeds veel goedkoper als het moeten kopen in Noorwegen. Nadat Peter de bus een grote douanehal in had gestuurd, stond Henk een douanebeambte te woord in het Engels en vertelde hem wat er zoal te veel aan alcoholische versnaperingen was meegenomen.

 

De beambte keek hem aan, liet even een drugshond rondsnuffelen, lachte vriendelijk en zei dwingend dat ze maar snel verder moesten rijden; m.a.w. "wegwezen". En dat deden deze Hollandse vissers maar al te graag; hoewel ze er echt niets van begrepen. Wil je fatsoenlijk aangifte doen, wordt je vriendelijk verzocht om de ambtenaren vooral niet lastig te vallen.

 

Doorrijden maar, door het prachtige landschap van Noorwegen; op naar Matjavatn, in de buurt van de poolgrens. Aldaar gegeten en overnacht. Op zondag de reis vervolgt naar Arnoya. De autoploeg kwam tegen zes uur aan in Rorbu 4 te Arnoy Brygge. Ze werden hartelijk ontvangen door de beheerder Steffan Dietze. De nodige uitleg werd gegeven en Peter en Henk ondernamen de nodige administratieve en financiële plichtplegingen.

 

Ondertussen was ploeg twee onderweg gegaan naar Schiphol/Oslo en Bodo. Dick, Albert en John hadden een goede vlucht en een aangenaam verpozen in Bodo gehad; toen ze om 19.30 op de boot stapten om ook het laatste gedeelte van hun reis af te ronden.

 

Na een mooie boottrip van een uur kwamen ze op zuid Arnoy aan. Peter stond reeds te wachten in de haven en bracht hen vervolgens vlot met hun busje naar onze rorbu. Daar wachtte uiteraard een hartelijk welkom en vereniging met de rest. De ploug was compleet. Inrichten, een soepje, broodje, worstje en een borrel; en daarna maar gauw naar bed.

 

Maandag; de eerste visdag. Boot 1. met Peter, Lynne, Hasker en John; boot 2 met Henk, Joop, Dick en Albert. Met elkaar de boel eerst maar eens even weer verkennen. Wij besloten daar te beginnen waar wij het jaar ervoor waren opgehouden; nl. bij Nupen.

 

Kabeljauw, Lom, Leng en koolvis was ons deel. Lynne had de grootste vis van de dag; 87 cm. Twee bakken vol vis. Na het fileren lekker gegeten.  Een paar potjes kleintje klaverjas en enige biertjes; en daarna moe maar voldaan naar bed. De kop was er af, zullen wij maar zeggen.

 

Dinsdag; wederom naar Nupen. Veel koolvis echter te klein. Boot 1 en 2 probeerden het bij Fugeloya. Wij probeerden aldaar een heilbot te vangen, echter zonder resultaat. Wel een mooie vlakke zandbodem, maar geen vis. Boot 1 zocht het geluk dan maar in `t "paradijs" een kuststrook ten noorden van Sandarnoy. Resultaat; een mooie bak vol met vis. Kabeljauw en schelvis. Er werd zelfs een pollak gevangen. Na het fileren moest het afval even in zee gedropt worden, zo`n 100 a 200 meter uit de kust. John en Peter zouden dat klusje wel even klaren. Peter sturen en John kon de bak met afval wel even over boord gooien. Hij hield echter geen rekening met het gewicht van de bak en het gevolg was dat de bak met slachtafval en al in zee belandde. Weg bak. Die zonk met grote snelheid naar de bodem van de zee; de meeuwen beduusd achterlatend. Peter lag blauw van het lachen en John stond stom verbaasd naar het water te kijken. Bij terugkomst hebben wij de wonderbaarlijke verdwijning van de visbak toch maar even gemeld en spontaan een nieuwe ontvangen. John was echter ontslagen van deze bezigheid en moest voor de rest van de vakantie van visbakken afblijven.

 

Woensdag wilden wij weer de oceaan op. Bij Nupen aangekomen bleken de golven op de oceaan toch iets te hoog te zijn; ongeveer 7 meter. Dat vonden wij toch echt iets te veel van het goede. Ten noordoosten van Flugeloya vonden wij een goede mogelijkheid om weer naar "binnen" te kunnen varen. In de luwte van het vogeleiland eerst maar eens weer proberen een visje te vangen. Toen na vele experimenten er nog nauwelijks vis boven water was gekomen, zijn wij toch maar weer naar ons "paradijs" verkast. Resultaat; wederom een aantal leuke bakken vis vol gevangen.

 

De volgende dag was het wederom een stralend mooie dag. Geen wind en een lekkere temperatuur. Ten noordwesten van Fleinvaer eerst maar eens proberen. Er werden veel vissen gevangen tussen de 70 en 95 cm. Voornamelijk met de oude vertrouwde bananenpilker. Dick verschalkte een mooie koolvis van precies 1 met en 23 pond zwaar. Hasker ving de grootste tot nog toe; een kabeljauw van 24 pond en 109 cm lang. Tevens werden er redelijk veel schelvissen van zo`n 75 cm gevangen. Een leuke fanatieke sportvis.

 

Donderdag; windstil, dus op naar Midskallen. In 2012 en in 2011 hadden wij hier redelijk veel vis gevangen en daar in ieder geval de grootsten weggehaald. Dus verwachtingsvol zochten wij veel mooie stekken en dieptes af; echter zonder veel resultaat. Er werd wel af en toe een visje gevangen, maar niet zoveel en zo groot als wij gehoopt hadden. Op de terugweg nog maar even bij Fleinvaer aan. Aldaar toch nog even een paar bakken vol gevangen. Na terugkomst, biertje, fileren, lekker eten en kaartje leggen. Moe maar voldaan op bed.

 

Zaterdag; de traditionele Bodo bezoek dag. Terwijl Lynne, Peter, Dick, Albert en John Bodo bezochten, gingen Joop en Henk naar Nupen; vissen uiteraard. Hasker bleef thuis, las een boek, rustte wat uit en maakte een praatje met Basse ( de oude nestor van het gebied ). Joop had de dag van z`n leven; hij ving de fel begeerde kabeljauw van boven de meter; en wel 102 cm. lang en 19 pond zwaar. Tevens vingen Henk en Joop, geheel onverwacht, mooie grote makrelen. Na het avondeten zijn Peter, Lynne en John nog even naar de noordkant van Fleinvaer gevaren; nog even hun geluk beproeven. En ze hadden succes. Lynne sleepte er een kabeljauw van 95 cm uit en er werd in korte tijd nog veel schelvis gevangen. `s Avonds, na het fileren, hebben wij nog even de zaterdagavond gevierd. Vele oude en moderne meezingers kwamen er voorbij, dank zij Peter z`n moderne tablet met superbox. Joop was zeer onder de indruk van het zgn. Klein Konijntje; en ook Cowboy met z`n lasso viel aardig in de smaak. Enfin, U raad het al; `t werd laat; maar wel erg gezellig.

 

Zondag; niet erg vroeg uit de veren. Rustig aan en eerst maar eens goed ontbeten met elkaar. Daarna toch de oceaan weer op. Ten westen van Fleinvaer. Op dieptes van 70 tot 125 meter. Henk Dick en John vingen allen een kabeljauw van 99 cm. Hasker spande die dag wederom de kroon en verschalkte een dikke kabeljauw van 102 cm. Albert sloeg een koolvis aan de haak van precies 1 meter lang en hij verspeelde een vis die op half water zijn pilker te grazen nam. Gevolg; een gierende reel en een uitgebogen wartel ( trekkracht 65 kg. ). Echter de vis werd niet gevangen. Tja, de grootsten ontsnappen nu eenmaal het vaakst. Voorts werden er wederom veel grote makrelen, tot zo`n 40 cm,  gevangen. Ook de grote schelvissen waren weer aanwezig. Dus vis genoeg om te fileren.  `s Avonds hebben wij ons krabbefuikje nog even gezet. Nu maar hopen op een paar mooie grote krabben. Tijdens het vissen hebben wij het Noorderlicht mogen zien; in de verte, ver aan de horizon; maar toch, een ervaring om nooit te vergeten. Groene en blauwe lichte stroken licht aan een mooie lucht. Schitterend.

 

Maandag 09 september. Eerst even winkelen in de Spar aan de overkant en aldaar koffie drinken. Daarna op naar de staak om kleine koolvisjes te vangen; tijd om de overbite methode eens te gaan proberen. En dat lukte. Diverse kabeljauwen gevangen via deze methode. Joop o.a. een exemplaar van precies 1 meter. Ook leng, lom en koolvis konden de kleine aasvisjes niet weerstaan en lieten zich massaal vangen. Na het fileren hebben wij nog even een praatje met de Mora til John gemaakt. Zij nodigde ons spontaan uit om woensdag as. langs te komen; op de koffie zullen wij maar zeggen.

 

Dinsdag; T-shirt weer; 21 graden en een strak gladde zee; en dat in september. Op naar de westkant van Fleinvaer; de oceaan op. 

 

Peter begon de dag goed. Hij was nog maar nauwelijks met zijn aasvisje bij de bodem aangekomen ( 85 meter diep ) of hij kreeg al een knap op de top van z`n hengel. Een mooie kabeljauw van 95 cm bleek na 16 minuten binnenhalen zijn deel. Iedereen ving vervolgens mooie en gezonde vissen; wel op een behoorlijke diepte; tussen de 70 en 125 meter. En Lynne? Ja, Lynne had de dag van haar leven. Het begon met een mooie kabeljauw van 95 cm, gevolgd door nog zo`n exemplaar binnen 10 minuten na de eerste. Na de tweede vangst direct weer vissen natuurlijk. Ze was met haar aas net op de bodem aangekomen en ja hoor; weer een knal op de top. Hengel krom, Lynne krom. Takelen maar. De diepte was inmiddels 125 meter, en ja dan moet je wel even hijsen alvorens je de kabeljauw van 101 cm en 17 pond binnen in het bootje hebt geland. Maar `t is gelukt. De kabeljauw en Lynne waren beide moe gestreden en Lynne kon de eerste 30 minuten niet veel meer doen als tevreden naar haar mooie vis kijken. Proficiat dame, 3 knijters binnen een uur. Grote klasse.  Om half vijf ( biertijd ) vond iedereen het welletjes; dus terug naar Arnoy Brygge. Daar bleek dat Henk een kabeljauw had gevangen van 105 cm lang en had hij Lynne toch nog net even weer afgetroefd. Vis snel in het fileerhok en eerst maar even een biertje drinken op ons terras.

 

Vervolgens gingen Peter, Henk, Dick en John de vis fileren; Joop en Albert schoonspoelen en inpakken; Lynne ging koken en Hasker had vrijaf deze keer. Tja fileren; dat doe je met een fileerhandschoen aan. Behalve Dick; die vond dat eigenlijk niet nodig. Maar......... dat kwam hem duur te staan. Tijdens het slijpen van z`n mes ging het mis en sneed hij zich diep in zijn hand; tussen duim en wijsvinger. Paniek alom. Henk is met hem naar de boerderij van gamle John gereden; die heeft vervolgens een dokter gebeld. Ze moesten zich melden in de haven, bij de ambulanceboot. Wond gereinigd, genaaid en verbonden. Bij thuiskomst had Dick niet zoveel meer te koop, maar wel spijt. Tja, maar `t was te laat. Volgende keer maar een handschoen aan doen; is wel zo veilig.

 

De volgende dag moest boot Henk eerst naar Inndyr, naar de eerste hulppost. Dick moest nog even een tetanusspuit halen. Hij mocht van de dokter echter niet meer vissen. Henk, Joop en Albert zijn toen maar met z`n drieën naar het paradijs gegaan en hebben daar leuk vis gevangen. Albert sloeg er zelf een makreel van 43 cm aan de haak. Peter, Lynne, Hasker en John zijn direct `s morgensvroeg naar de staak getuft. Eerst maar even aasvisjes vangen en vervolgens mooie oranje achtige kelpkabeljauwen gevangen. `s Middag zijn ook zij naar het paradijs gevaren.  Grote koolvissen, grote schelvissen en prachtige kabeljauwen gevangen. Eveneens mooie makrelen. Tijdens het vissen een grote zeearend gespot. Die kwam even zijn maaltje vis ophalen. Een fascinerend gezicht.

 

Op tijd weer terug; want wij moesten nog op visite. Fileren, eten, douchen en toen naar de boerderij van Basse en Unni. Ook John Kristian en Nina waren van de partij. Een prachtige avond gehad. Cadeaus, (drank bier en hagelslag) werden overhandigd en vervolgens werden wij volgestopt met overheerlijke taart ( drie soorten ) koffie en cognac. De gesprekken waren levendig mag ik wel zeggen; alleen soms wat moeilijk te volgen, want ga maar na, Noors, Engels, Nederland en Gronings doorelkaar. Laat zijn wij weer naar rorbu 4 vertrokken, onder de toezegging dat wij vooral weer terug moesten komen. ( helaas pas volgend jaar )

 

Donderdag, de laatste visdag. Een beetje laat op gang gekomen. Hasker, Albert en Dick bleven thuis. De rest ging natuurlijk nog even vissen; in `t paradijs. Daar aangekomen zagen wij in de verte vele meeuwen het water in duiken; in een kolkende zee. Redelijk dicht bij de kust. Daar moesten wij heen, want wij vermoeden dat daar grote vissen zouden moeten zwemmen. En ja hoor, op een diepte van slechts twintig meter vingen wij grote en vechtlustige koolvissen en kabeljauwen. Prachtig.

 

Om half twee was het echt gedaan met de pret. Terug naar Arnoy Brygge. Boot en visspullen schoonmaken. Nog even op ons terras een biertje drinken en daarna lekker gegeten ( vis uiteraard ). Henk en Lynne bedankt voor de voortreffelijke maaltijden; `t was om je vingers er bij op te vreten. De bus inladen, huisje oppakken en schoonmaken, douchen en toen maar redelijk vroeg op bed.

 

Vrijdag 13 september 2013. Dick, Albert en John gingen per hurtigbat terug naar Bodo om vervolgens het vliegtuig te nemen naar Oslo en naar Schiphol. Na een rustige en aangename reis kwamen zij tussen half elf en elf uur weer veilig thuis. Een hele ervaring rijker.

 

Peter, Henk, Lynne, Joop en Hasker gingen met de bus terug; via Grong en Elverum naar de Colorline boot in Oslo. Vervolgens, na een aangenaam verpozen op de voernoemde "feestboot' via Kiel, Hamburg weer terug naar huis. Ook een aangename ervaring rijker.

 

De week erna hebben wij de hele vistrip nog even in stijl afgesloten bij de wokchinees, samen met de partners uiteraard. Terugkijkend op een prachtige visvakantie, allen bedankt en ha de brak; och vi sedes.

 

 

 

John.    

 

 

 

Designed by Bultstra

Copyright © 2015 ZHV Het Noorden
All Rights Reserved.